ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤ - سرچشمه آب زندگانى

اى شاه سوار ملك هستى‌

سلطان خرد به چيره دستى‌

اى ختم پيمبران مرسل‌

حلواى پسين و ملح اول‌

اى حاكم كشور كفايت‌

فرمانده فتوى ولايت‌

اى بر سر سدره گشته راهت‌

وى منظر عرش پايگاهت‌

اى خاك تو توتياى بينش‌

روشن بتو چشم آفرينش‌

شمعى كه نه از تو نور گيرد

از باد بروت خود بميرد

اى سيد بارگاه كونين‌

نسابه شهر قاب قوسين‌

دارنده حجّت الهى‌

داننده راز صبحگاهى‌

رفته ز ولاى عرش والا

هفتاد هزار پرده بالا

اى صدر نشين عقل و جان هم‌

محراب زمين و آسمان هم‌

گشته زمى آسمان ز دينت‌

نى‌نى شده آسمان زمينت‌

اى شش جهه از تو خيره مانده‌

بر هفت فلك جنيبه رانده‌

شش هفت هزار سال بوده‌

كين دبدبه را جهان شنوده‌

اى عقل نواله پيچ خوانت‌

جان بنده نويس آستانت‌

هر عقل كه بى تو عقل برده‌

هر جان كه نه مرده تو مرده‌

اى كينت و نام تو مويد

بوالقاسم وانگهى محمد

عقل ارچه خليفه شگرف است‌

بر لوح سخن تمام حرف است‌

هم مهر مويدى ندارد

تا مهر محمدى ندارد

اى شاه مقربان درگاه‌

بزم تو وراى هفت خرگاه‌

صاحب طرف ولايت جود

مقصود جهان جهان مقصود

سر جوش خلاصه معانى‌

سرچشمه آب زندگانى‌

خاك تو اديم روى آدم‌

روى تو چراغ چشم عالم‌

دوران كه فرس نهاده تست‌

با هفت فرس پياده تست‌