ماهنامه موعود
(١)
شماره چهاردهم
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
سرمقاله
٢ ص
(٤)
امروز امير در ميخانه تويى، تو!
٥ ص
(٥)
رشد خزنده اسلام در آلمان
٦ ص
(٦)
در مطبوعات
١١ ص
(٧)
پيشگويى در مورد بروز جنگ جهانى
١١ ص
(٨)
روسيه در بن بست اسلام
١١ ص
(٩)
نصب دوربين در بيت المقدس
١١ ص
(١٠)
جهان آينده و آينده جهان
١٢ ص
(١١)
رانش كوه با روستاى لبد چه كرد؟
١٨ ص
(١٢)
چشمه سار جارى امامت
٢٠ ص
(١٣)
پيش بينى تولد امام مهدى، عليه السلام
٢١ ص
(١٤)
كسانى كه بر تولد امام مهدى، عليه السلام، گواهى داده اند
٢٣ ص
(١٥)
كسانى كه امام مهدى، عليه السلام، را ديده اند
٢٤ ص
(١٦)
آرزوى هاى سپيد
٢٥ ص
(١٧)
اى خوشترين بهانه ماندن!
٢٦ ص
(١٨)
هزاره گرايان مسيحى آرامش اورشليم را تهديد مى كنند
٢٨ ص
(١٩)
كابوسى هراس انگيز
٢٩ ص
(٢٠)
تاثير احساسات تندرويانه
٢٩ ص
(٢١)
با دعاى ندبه در پگاه جمعه- قسمت اول
٣٠ ص
(٢٢)
شعر و ادب
٣٦ ص
(٢٣)
قسم
٣٦ ص
(٢٤)
معنى حيات
٣٦ ص
(٢٥)
مرثيه زرد
٣٦ ص
(٢٦)
يا منتقم
٣٦ ص
(٢٧)
گل نرگس
٣٦ ص
(٢٨)
نذر حضرت مهدى (ع)
٣٧ ص
(٢٩)
سوار
٣٧ ص
(٣٠)
انتظار
٣٧ ص
(٣١)
شور و شرار
٣٧ ص
(٣٢)
گنج نهان
٣٧ ص
(٣٣)
ظهور يار
٣٧ ص
(٣٤)
امام عصر، عليه السلام از منظر پروفسورهانرى كربن
٣٨ ص
(٣٥)
بوى يار
٤٢ ص
(٣٦)
سلام بر انتظار
٤٢ ص
(٣٧)
موعود در قرآن- قسمت هشتم
٤٣ ص
(٣٨)
چهار ويژگى انقلاب حسين، عليه السلام
٤٦ ص
(٣٩)
ايرانيان و آغاز زمينه سازى براى ظهور حضرت مهدى، عليه السلام
٤٨ ص
(٤٠)
ميعادگاه منتظران
٥٤ ص
(٤١)
پرسش و پاسخ
٥٦ ص
(٤٢)
با راهيان كوى دوست
٦٠ ص
(٤٣)
جارى چون فرات جاويد چون عاشورا
٦٢ ص
(٤٤)
خط احياگرى ائمه، عليهم السلام
٦٢ ص
(٤٥)
مدايح و مراثى
٦٣ ص
(٤٦)
«اشك»، پاسدار «خون»
٦٥ ص
(٤٧)
مجالس وعظ و روضه
٦٦ ص
(٤٨)
هميشه پشتيبان
٦٨ ص
(٤٩)
مهدى، عليه السلام در حديث دوازده امام قسمت سوم
٧٤ ص
(٥٠)
شعر و ادب
٧٨ ص
(٥١)
از نيام غيبتت بيرون درآ
٧٨ ص
(٥٢)
سينه چاك عشق ايستاده ايم
٧٩ ص
(٥٣)
گفتگو درباره امام مهدى، عليه السلام
٨٠ ص
(٥٤)
معرفى كتاب
٨٣ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٣ - كسانى كه بر تولد امام مهدى، عليه السلام، گواهى داده اند

دنياآمده و به امامت رسيده است؟ چراكه بسيارى از مردم نه تولد او را ديده‌اند و نه دوران رشد و بالندگى او را مشاهده كرده‌اند؟

در پاسخ اين پرسش بايد گفت كه: اولا، ما روايات معتبرى از عصر امام عسكرى، عليه‌السلام، در دست داريم كه در آنها افرادى جليل القدر به تولد امام دوازدهم شهادت داده و اظهار داشته‌اند كه جانشين امام دوازدهم بر ما معلوم گشته است و ثانيا عده زيادى از بزرگان شيعه حضرت را در زمان تولد و در اوان كودكى ديده و بر اين موضوع گواهى داده‌اند و لذا شبهه در تولد حضرت مهدى، عليه‌السلام، به عنوان دوازدهمين امام، هيچ جايى نمى‌تواند داشته باشد.

در اينجا براى روشن شدن بيشتر موضوع به پاره‌اى از دلايلى كه در بالا از آنها ياد شد اشاره مى‌كنيم:

كسانى كه بر تولد امام مهدى، عليه‌السلام، گواهى داده‌اند

١. «محمد بن على بن بلال» كه از ياران امام حسن عسكرى، عليه‌السلام، بوده و شيخ طوسى او را ثقه و مورد اعتماد دانسته است‌[١] نقل مى‌كند كه:

دو سال پس از وفات ابو محمد [امام حسن عسكرى، عليه‌السلام‌] نامه‌اى از ايشان به دست من رسيد كه در آن مرا از جانشين خود آگاه كرده بود. همچنين سه روز پيش از وفات ابو محمد نامه ديگرى از ايشان دريافت داشتم كه در آن مشخص شده بود آن حضرت چه كسى را جانشين خود ساخته است.[٢]

٢. از «احمد بن محمد بن عبدالله» يكى از ياران امام حسن عسكرى، عليه‌السلام، چنين روايت‌شده است:

هنگامى كه «زبيرى»[٣] كه لعنت‌خدابر او باد، كشته شد نامه‌اى از ابو محمد [امام حسن عسكرى، عليه‌السلام‌] به من رسيد، كه در آن آمده بود: «اين جزاى كسى است كه حريم خدا را نگه نداشته و در حق اولياى او گستاخى مى‌كند. او مى‌پنداشت كه مرا به قتل مى‌رساند، در حالى‌كه در پى من فرزندى وجود ندارد، اما [ديدى‌] خداوند قدرت خود را چگونه به او نشان داد!؟» در پى اين ماجرا در سال ٢٥٦ ق. فرزندى براى آن حضرت متولد شد كه او را «م ح م د» ناميد.[٤]

٣. «احمد بن اسحاق القمى» از جمله معدود افرادى است كه حضرت امام حسن عسكرى، عليه‌السلام، او را در جريان تولد فرزند خويش قرار داده است. پيش از آنكه روايتى را كه در اين زمينه از ايشان نقل شده مرور كنيم، بجاست كه براى درك جايگاه و موقعيت نامبرده در جامعه شيعى عصر خود توصيفى را كه شيخ طوسى از ايشان نموده، نقل كنيم.

شيخ طوسى در كتاب «الفهرست» در اين باره مى‌گويد:

احمد بن اسحاق بن عبدالله بن سعد ... بزرگ مرتبه، از ياران خاص ابو محمد [امام حسن عسكرى‌] عليه‌السلام، است. او صاحب الزمان، عليه‌السلام، را مشاهده كرد. او شيخ قميين و پيك و فرستاده آنها [در نزد امامان شيعه‌] بوده است.[٥]

اما روايتى كه مرحوم شيخ صدوق از «احمد بن اسحاق» نقل كرده و در آن نحوه آگاه شدن ايشان از تولد آخرين جت‌حق بيان شده به قرار زير است:

براى ما فرزندى متولد شد. لازم است‌خبر تولد او را پنهان بدارى و به هيچ كس از مردم بازگو نكنى؛ ما كسى را بر اين تولد آگاه نمى‌كنيم جز خويشاوند نزديك را به جهت‌خويشاوندى و دوست را به جهت ولايتش. دوست داشتيم خبر اين تولد را به تو اعلام كنيم تا خداوند به جهت آن تو را مسرور سازد، همچنانكه مرا مسرور ساخت. والسلام.[٦]

٤. احمد بن اسحاق در روايت ديگرى مى‌گويد:

از ابا محمد حسن بن على عسكرى، عليه‌السلام، شنيدم كه فرمود: سپاس خداى را كه مرا از دنيا نبرد تا جانشينم را به من نشان دهد. همو كه آفرينش و خلق و خويش از همه مردم به رسول خدا، صلى‌الله‌عليه‌وآله، شبيه‌تر است ...[٧]

٥. ابو هاشم جعفرى (داود بن‌قاسم) كه محضر چهار تن از ائمه، يعنى امام رضا، امام جواد، امام هادى و امام عصر، عليهم‌السلام، را درك كرده و به گفته نجاشى و شيخ طوسى در نزد ائمه «عظيم المنزله» و «جليل القدر» بوده است،[٨] چنين نقل‌