ماهنامه موعود
(١)
شماره چهاردهم
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
سرمقاله
٢ ص
(٤)
امروز امير در ميخانه تويى، تو!
٥ ص
(٥)
رشد خزنده اسلام در آلمان
٦ ص
(٦)
در مطبوعات
١١ ص
(٧)
پيشگويى در مورد بروز جنگ جهانى
١١ ص
(٨)
روسيه در بن بست اسلام
١١ ص
(٩)
نصب دوربين در بيت المقدس
١١ ص
(١٠)
جهان آينده و آينده جهان
١٢ ص
(١١)
رانش كوه با روستاى لبد چه كرد؟
١٨ ص
(١٢)
چشمه سار جارى امامت
٢٠ ص
(١٣)
پيش بينى تولد امام مهدى، عليه السلام
٢١ ص
(١٤)
كسانى كه بر تولد امام مهدى، عليه السلام، گواهى داده اند
٢٣ ص
(١٥)
كسانى كه امام مهدى، عليه السلام، را ديده اند
٢٤ ص
(١٦)
آرزوى هاى سپيد
٢٥ ص
(١٧)
اى خوشترين بهانه ماندن!
٢٦ ص
(١٨)
هزاره گرايان مسيحى آرامش اورشليم را تهديد مى كنند
٢٨ ص
(١٩)
كابوسى هراس انگيز
٢٩ ص
(٢٠)
تاثير احساسات تندرويانه
٢٩ ص
(٢١)
با دعاى ندبه در پگاه جمعه- قسمت اول
٣٠ ص
(٢٢)
شعر و ادب
٣٦ ص
(٢٣)
قسم
٣٦ ص
(٢٤)
معنى حيات
٣٦ ص
(٢٥)
مرثيه زرد
٣٦ ص
(٢٦)
يا منتقم
٣٦ ص
(٢٧)
گل نرگس
٣٦ ص
(٢٨)
نذر حضرت مهدى (ع)
٣٧ ص
(٢٩)
سوار
٣٧ ص
(٣٠)
انتظار
٣٧ ص
(٣١)
شور و شرار
٣٧ ص
(٣٢)
گنج نهان
٣٧ ص
(٣٣)
ظهور يار
٣٧ ص
(٣٤)
امام عصر، عليه السلام از منظر پروفسورهانرى كربن
٣٨ ص
(٣٥)
بوى يار
٤٢ ص
(٣٦)
سلام بر انتظار
٤٢ ص
(٣٧)
موعود در قرآن- قسمت هشتم
٤٣ ص
(٣٨)
چهار ويژگى انقلاب حسين، عليه السلام
٤٦ ص
(٣٩)
ايرانيان و آغاز زمينه سازى براى ظهور حضرت مهدى، عليه السلام
٤٨ ص
(٤٠)
ميعادگاه منتظران
٥٤ ص
(٤١)
پرسش و پاسخ
٥٦ ص
(٤٢)
با راهيان كوى دوست
٦٠ ص
(٤٣)
جارى چون فرات جاويد چون عاشورا
٦٢ ص
(٤٤)
خط احياگرى ائمه، عليهم السلام
٦٢ ص
(٤٥)
مدايح و مراثى
٦٣ ص
(٤٦)
«اشك»، پاسدار «خون»
٦٥ ص
(٤٧)
مجالس وعظ و روضه
٦٦ ص
(٤٨)
هميشه پشتيبان
٦٨ ص
(٤٩)
مهدى، عليه السلام در حديث دوازده امام قسمت سوم
٧٤ ص
(٥٠)
شعر و ادب
٧٨ ص
(٥١)
از نيام غيبتت بيرون درآ
٧٨ ص
(٥٢)
سينه چاك عشق ايستاده ايم
٧٩ ص
(٥٣)
گفتگو درباره امام مهدى، عليه السلام
٨٠ ص
(٥٤)
معرفى كتاب
٨٣ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٢ - پيش بينى تولد امام مهدى، عليه السلام

مى‌كردند تا جاى هيچ شبهه و ترديدى براى مردم باقى نماند.

در اين مجال فرصت‌بررسى تفصيلى همه روايتهايى كه در اين زمينه وارد شده‌اند نيست و لذا تنها به ذكر برخى از آنها بسنده مى‌كنيم:

١. ثقة الاسلام كلينى (م ٣٢٩ ق.) و شيخ مفيد (٣٣٦- ٤١٣ ق.) به اسناد خود از امام باقر، عليه‌السلام، چنين روايت مى‌كنند:

پيامبر خدا، صلى‌الله‌عليه‌وآله، به يارانش فرمود: به شب قدر ايمان بياوريد؛ همانا در اين شب امور يك سال (همه آنچه در يك سال واقع مى‌شود) نازل مى‌گردد، و براى اين موضوع پس از من حاكمان [و پيشوايانى‌] وجود دارند كه عبارتند از، على بن ابى طالب و يازده تن از نوادگان او.[١]

٢. اين دو عالم بزرگوار شيعى روايت ديگرى را به همين مضمون از امام باقر، عليه‌السلام، نقل كرده‌اند كه در آن آمده است:

امير مؤمنان، عليه‌السلام، به ابن عباس فرمود: همانا شب قدر در هر سال وجود دارد؛ و در آن شب امور يك سال نازل مى‌شود؛ و براى اين موضوع پس از رسول خدا، صلى‌الله‌عليه‌وآله، حاكمان [و پيشوايانى‌] قرار داده شده‌اند. ابن عباس پرسيد: آنها كه هستند؟ فرمود: من و يازده تن از نسل من، كه همه امامانى هستند كه حديث مى‌شوند.[٢]

اين دو روايت‌بيان كننده اين حقيقت‌اند كه «ملائك» و «روح» كه به تعبير سوره قدر به «اذن» پروردگار خويش در شب قدر نازل مى‌شوند، «كل امر» و يا همه برنامه يك ساله جهان هستى را بر كسى كه از سوى خداوند به ولايت‌برگزيده شده، عرضه مى‌دارند، يعنى در زمان رسول خدا بر آن حضرت و پس از ايشان بر امامانى كه يكى پس از ديگرى سرپرستى امت اسلام را بر عهده مى‌گيرند، عرضه مى‌شود.

بنابراين روايات ياد شده علاوه بر بيان مساله امامت و پيش بينى سلسله دوازده‌گانه جانشينان پيامبر اكرم، صلى‌الله‌عليه‌وآله، بيان كننده لزوم استمرار سلسله امامت و ضرورت وجود ولى حى خدا در هر زمان نيز هستند؛ زيرا تا جهان باقى است‌شب قدر تكرار مى‌شود و بى ترديد در هر شب قدر مى‌بايست امور يك ساله جهان بر ولى خدا عرضه گردد.

٣. در روايت ديگرى امام باقر، عليه‌السلام، از جابر بن عبدالله انصارى، صحابى بزرگوار پيامبر اكرم، صلى‌الله‌عليه‌وآله، چنين نقل مى‌كنند:

بر فاطمه، عليهاالسلام، وارد شدم ديدم كه پيش روى او لوحى است كه در آن نامهاى همه اوصيا از نسل او نوشته شده است، آنها را برشمردم ديدم كه دوازده نفرند و آخرين آنها قائم، عليه‌السلام، است. سه تن از اوصيا نام «محمد» و سه تن از آنها نام «على» داشتند.[٣]

همچنين ابوبصير از امام باقر، عليه‌السلام، روايت مى‌كند كه:

بعد از حسين بن على نه امام خواهند آمد كه نهمين آنها قائم ايشان است.[٤]

چنين رواياتى از ساير امامان شيعه نيز نقل شده و آنچه ذكر شد تنها بخش كوچكى از روايات فراوانى است كه در آنها به نقل از پيامبر اكرم، صلى‌الله‌عليه‌وآله، و يا ائمه اهل بيت، عليهم‌السلام، اين موضوع كه پس از نبى اكرم، صلى‌الله‌عليه‌وآله، دوازده امام سرپرستى امت اسلام را برعهده مى‌گيرند پيش‌بينى شده و در آنها تصريح شده كه آخرين اين پيشوايان مهدى امت و قائم آل محمد، عليهم‌السلام، است.[٥]

بنابراين جاى هيچ ترديدى باقى نمى‌ماند كه بر اساس پيش‌بينى پيامبر گرامى اسلام و ائمه معصومين، عليهم‌السلام، مى‌بايست‌يازده امام از نسل اميرالمؤمنين، عليه‌السلام، يكى پس از ديگرى امامت مسلمانان را بر عهده گيرند. اما اينجا اين پرسش مطرح مى‌شود كه شما به چه دليل معتقديد كه اين پيش بينى به تمام و كمال محقق شده و آخرين امام از سلسله امامان دوازده‌گانه نيز به‌