مى‌شويد، كفش بپوشيد». ايشان همين‌طور كه به سينه مى‌زدند فرمودند: بگذار پاهايم بسوزد. براى حضرت زهرا (س) هر كارى بكنم كم است. پسرم! مگر مصيبت آن حضرت كم بود؟ ما هر كارى در مصيبت بى‌بى دو عالم بكنيم، كم كرده‌ايم. مى‌خواهم آنچه در توان دارم در راه حضرت زهرا (س) تلاش كنم تا در قيامت حسرت آن را نخورم».

فرزند ايشان در ادامه مى‌گويد: وقتى به خانه برگشتيم پاهاى پدر بر اثر شدّت گرما، شديداً آسيب ديده بود امّا ايشان اشك مى‌ريخت و مى‌فرمود: اين كارها براى مصيبت آن حضرت كم است.[١]

ذكر حضرت زهرا (س) در مراسم نيمه شعبان‌

همه ساله در نيمه شعبان عدّه‌اى از طلّاب ضمن برگزارى مجلس جشن به مناسبت ولادت با سعادت امام عصر (ع) در مسجد امام حسن عسكرى (ع) قم، برنامه اعتكاف متنوّع و با معنويتى را نيز پياده مى‌كردند. در سال ١٣٨٤ از ايشان نيز دعوتى به عمل آوردند. ايشان ضمن تشويق و تقدير بانيان فرمودند: «من براى نماز در اين مسجد حاضر مى‌شوم و كمك هم مى‌كنم، امّا با اين شرط كه در مراسم نيمه شعبان، روضه حضرت صدّيقه شهيده (س) نيز خوانده شود». آنگاه در حالتى كه اشك در چشمان مباركشان حلقه زده بود و صدايشان مى‌لرزيد فرمودند: «روضه حضرت زهرا (س) را بخوانيد!» و بعد خود ادامه دادند: «شايد سؤال كنيد كه چرا در جشن، روضه بخوانيم. بدانيد كه آن‌قدر به اهل بيت (ع) ظلم شده كه معاندان روز خوشى براى ما نگذاشتند. اميد آنكه با توسّل به حضرت زهرا (س) در آن مجلس، امام عصر (ع) عنايتى بفرمايند و خداوند تفضّلى كنند كه شيعه دلشاد شوند».[٢]

زمزمه نيمه شب ميرزا

يكى از طلّاب آذرى مى‌گويد: سحرى، آيت‌الله تبريزى را قبل از نماز صبح ديدم كه به سمت حرم حركت مى‌كنند و چيزى با خود زمزمه مى‌كنند و تنها هستند- گويا برنامه پيوسته ايشان بوده- تصميم گرفتم چند روزى دورادور ايشان را همراهى كنم. روز سوم كنجكاو شدم كه ميرزا در اين خلوت سحر با خود چه زمزمه‌اى دارند؟ خود را به آن مرجع عالى‌قدر نزديك كردم، شنيدم كه به زبان آذرى خطاب به امام زمان (ع) عرضه مى‌دارند: «اى مولا و مقتداى من! اى سرور و آقاى من! همان‌گونه كه مرحوم علّامه امينى در مقابل ضريح امير مؤمنان (ع) مى‌ايستاد و خود را عبد و بنده مخلص و كوچك شما خطاب مى‌كرد. من هم خود را بنده ناچيز و فقير و مخلص شما مى‌دانم. عنايت كنيد كه اين مسئوليت را به نحو احسن انجام دهم، اى امام زمان عنايتى!».[٣]

با آرزوى بلنداى درجات معنوى براى اين پير پارسا و تنديس ولاء، طالبان را به دو كتاب «زندگى‌نامه و درس‌هايى از فقيه اهل بيت (ع)» ارجاع مى‌دهيم.

پى‌نوشت‌ها:

[١]. زندگى‌نامه احياگر فاطميّه، صص ٢٩- ٣٠. دارالصّديقة الشهيده.

[٢]. همان، ص ٣١.

[٣]. همان، صص ٣٦- ٣٧.

(٤). درس‌هايى برگرفته از فقيه اهل بيت (ع)، صص ٢٠- ٢١. دارالصديق- ة الشهيده، چ اوّل، ١٣٨٧.

[٥]. زندگى‌نامه احياگر فاطميّه، ص ٣٩.

[٦]. درس‌هايى برگرفته از فقيه اهل بيت (ع)، ص ٨٩.

[٧]. همان، ص ٨٣.

[٨]. همان، ص ٨٧.

[٩]. همان، ص ٨٨.

(١٠). همان، ص ٩٢.

[١١]. همان، ص ٩٩.

(١٢). همان، ص ١٢٣.

[١٣]. همان، صص ٧٥- ٧٦.

[١٤]. همان، صص ٤٤- ٤٥.

(١٥). همان، ص ٢٣٣.

[١٦]. همان، ص ١٤٥.

[پيام تسليت مقام معظّم رهبرى‌]

بسم ا ... الرحمن الرحيم/ انا لله و انا اليه راجعون/ با تاسف و تاثر فراوان اطلاع يافتيم كه عالم ربانى و فقيه عالى مقام آيت ا ... آقاى حاج ميرزا جواد آقاى تبريزى رحمه ا ... عليه دار فانى را وداع گفته و حوزه هاى علميه را سوگوار ساخته است. ايشان از مراجع معظم تقليد و از برجسته ترين اساتيد حوزه ى علميه قم بودند و در طول دهها سال، جمع كثيرى از فضلا و طلاب علوم دينى از افادات و تحقيقات علمى اين فقيه و اصولى عاليقدر بهره مند گشتند. تقوى و پارسايى اين مرد بزرگ در كنار خلق و خوى مردمى و رعايت پدرانه اى كه با شاگردان و ارادتمندان خويش به كار مى برد، ايشان را در ميان طلاب و جوانان و بسيجيان، شخصيتى محبوب ساخته و حضور ايشان در عرصه هاى گوناگون حماسه هاى انقلاب كرامت مضاعفى در اين وجود پربركت پديد آورده بود. مردم شريف قم هنوز سيماى با وقار ايشان در تشييع پيكرهاى مقدس شهيدان دوران دفاع مقدس را فراموش نكرده اند. درگذشت اين عالم عامل و اين شخصيت علمى برجسته براى حوزه هاى علميه خسارتى بزرگ است. اينجانب رحلت آن بزرگوار را به مراجع معظم تقليد و علماى اعلام و حوزه هاى علميه و به عموم ملت ايران، به ويژه به شاگردان و ارادتمندان و مقلدان ايشان و نيز به بيت مكرم و آقازادگان محترمشان تسليت عرض مى كنم و از خداوند متعال مى خواهم كه برترين پاداش صالحان را به ايشان عطا فرمايد.

سيد على خامنه اى‌

٣٠ آبان ١٣٨٥/