ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٧ - خطابه طارق

سقوط تمدّن اسلامى در اندلس‌

تشكيل دولت اسلامى در اندلس و نفوذ اسلام در آن منطقه قطعاً ريشه در اعتقاد راسخ مسلمانان و قدرت نفوذ آنان در قلوب مردمان و پويايى حركت اسلامى داشته است. فاتحان سرزمين اندلس از مسلمانان پاك اعتقاد بودند كه با هدف گسترش اسلام و بسط عدالت اين جزيره را فتح كردند.

ابوحنيفه دينورى از مؤلّفان و مورّخان قرن سوم، داستان فتح اندلس را چنين نقل مى‌كند:

گويند كه: موسى بن نصير غلام خود طارق بن زياد را به طنجه فرستاد كه شهرهاى بربر و قلعه‌هاى آنها را فتح كند. او نيز با هزار و هفتصد سپاهى در رجب سال ٧٣ ق. عازم تنگه جبل‌الطّارق مى‌شود تا با پادشاه واندال‌ها لذريك مصاف دهد. لذريك كه عرب‌ها او را لذريق مى‌نامند با هفتاد هزار سپاه با دبدبه و لباس‌هاى فاخر و مجلّل و كلاه مزيّن به زبرجد و ياقوت و در حالى كه از رويارويى با سپاه طارق واهمه داشت، با وى روبه‌رو شد.

طارق در اين هنگام خطابه‌اى حماسى و بسيار مهيّج ايراد كرد و در آن مسلمانان را به جهاد و شهادت ترغيب نمود.

خطابه طارق‌

اى مردم! كجا فرار مى‌كنيد، دريا در پشت سر و دشمن در مقابل شما است، پس به خدا قسم راه ديگرى جز راستى و استقامت در پيش نداريد؛ زيرا آن دو نيروهايى هستند كه هرگز شكست نمى‌پذيرند و همواره پيروز مى‌شوند. كمى قوا و قلّت عدد، هرگز به آنها ضرر نمى‌رساند و در مقابل زيادى جمعيّت و كثرت نيرو، با سستى و كسالت و اختلاف و دوگانگى و عجب و نخوت به پيروزى نمى‌رسند.

مردم! آنچه را كه من بدان پردازم، شما نيز به همان روآوريد، اگر هجوم برم، يورش بريد و اگر بايستم، بايستيد. هشدار مى‌دهم كه قوى، متّحد و با اراده بجنگيد، بدانيد كه من بزرگ آنها و طاغوتشان را هدف قرار خواهم داد تا با او درآويزم و او را به قتل برسانم يا در برابر او به شهادت رسم. اگر من شهيد شدم، سست نشويد و اختلاف نكنيد كه نابود مى‌شويد و همچنان به پيش رويد.

هرگز به كارهاى پست و كم‌ارزش راضى نشويد و دست ذلّت به دشمن‌