ماهنامه موعود
(١)
شماره يكصد و نوزدهم
٢ ص
(٢)
فهرست
٢ ص
(٣)
مساجد ساختار شكن و ابنيه شرك و نفاق
٤ ص
(٤)
سينما و آخرالزّمان
١٠ ص
(٥)
سپاهيان آسمانى امام مهدى (عج)
١٦ ص
(٦)
1- جبرئيل
١٦ ص
(٧)
برترين ملك خدا و مأمور براى
١٦ ص
(٨)
جبرئيل ملك و انبياى الهى
١٧ ص
(٩)
حضور جبرئيل (ع) در غديرخم
١٧ ص
(١٠)
جبرئيل در خدمت ائمه (ع)
١٨ ص
(١١)
1 حضرت على (ع) و حضرت زهرا (س)
١٨ ص
(١٢)
2 امام حسين (ع)
١٨ ص
(١٣)
دشمنان جبرئيل ناصبيان و يهود؛
١٩ ص
(١٤)
حضور جبرئيل در حوادث ظهور امام عصر (ع) و پس از آن براى يارى ايشان؛
١٩ ص
(١٥)
1 صيحه آسمانى
١٩ ص
(١٦)
2 جبرئيل در روز ظهور امام زمان (ع)
١٩ ص
(١٧)
مرگ جبرئيل (ع)
٢٠ ص
(١٨)
سيره و صفات مهدى موعود در كلام امام حسين (ع)
٢١ ص
(١٩)
دجّال عصر ما
٢٢ ص
(٢٠)
\* تعريف
٢٢ ص
(٢١)
\* در يونان باستان
٢٢ ص
(٢٢)
\* دجّال در مسيحيّت
٢٣ ص
(٢٣)
\* كتاب مكاشفه يوحنّا باب سيزدهم
٢٣ ص
(٢٤)
مصاديق دجّال در مسيحيّت
٢٤ ص
(٢٥)
نمادها و تاريخ هاى مربوط به وحش
٢٤ ص
(٢٦)
رنجش امام
٢٥ ص
(٢٧)
آموزه هاى بنيادين تفكّر مهدوى
٢٦ ص
(٢٨)
1 وجود آينده اى روشن و اميدبخش براى جهان
٢٧ ص
(٢٩)
2 نقش محورى عدالت در جهان آينده
٢٧ ص
(٣٠)
3 منجى موعود، مردى از خاندان محمّد (ص)
٢٨ ص
(٣١)
4 جهانى بودن رسالت منجى
٢٨ ص
(٣٢)
5 استمرار سلسله حجّت هاى الهى تا روز قيامت
٢٨ ص
(٣٣)
كنيزى كه بينا شد
٢٩ ص
(٣٤)
فرازى از دعاى شورانگيز و اميدبخش دعاى عهد
٣٠ ص
(٣٥)
ظهور فرهنگ و تمدّن اسلامى اندلس
٣٢ ص
(٣٦)
موقعيّت جغرافيايى اسپانيا
٣٣ ص
(٣٧)
ورود مسلمانان به اندلس
٣٣ ص
(٣٨)
شكوه تمدّن اسلامى اندلس
٣٤ ص
(٣٩)
معمارى و شهرسازى
٣٤ ص
(٤٠)
تأليفات در زمينه كشاورزى
٣٥ ص
(٤١)
مهار آب ها و سدسازى
٣٥ ص
(٤٢)
صنايع
٣٥ ص
(٤٣)
الف صنعت شيشه
٣٥ ص
(٤٤)
ب سفال گرى و كاشى كارى
٣٥ ص
(٤٥)
پ نسّاجى و پارچه بافى
٣٥ ص
(٤٦)
ت صنعت كاغذ
٣٦ ص
(٤٧)
سقوط تمدّن اسلامى در اندلس
٣٧ ص
(٤٨)
خطابه طارق
٣٧ ص
(٤٩)
انحطاط يك تمدّن از نگاه ابن خلدون
٣٨ ص
(٥٠)
عوامل ضعف و انحطاط تمدّن اسلامى از لحاظ تعاملى
٣٨ ص
(٥١)
1 عوامل داخلى
٣٨ ص
(٥٢)
1- 1 تجمّل خواهى
٣٨ ص
(٥٣)
1- 2 تكيه بر بيگانگان
٣٨ ص
(٥٤)
1- 3 حجاب بين سلطان و مردم
٣٩ ص
(٥٥)
1- 4 ظلم و ستم
٣٩ ص
(٥٦)
2 عوامل خارجى
٣٩ ص
(٥٧)
2- 1 جنگ هاى صليبى
٤٠ ص
(٥٨)
2- 2 حمله مغول
٤٠ ص
(٥٩)
هجرت و افول تمدّنها در قرآن قسمت دوم
٤١ ص
(٦٠)
اشاره
٤١ ص
(٦١)
تفكّر، فرهنگ و ادب، تمدّن
٤٦ ص
(٦٢)
جايگاه و معنى فرهنگ
٤٧ ص
(٦٣)
جايگاه و معنى تمدّن
٤٨ ص
(٦٤)
نسبت ميان فرهنگ و مدنيّت
٤٨ ص
(٦٥)
غروب امپراتورى
٥٠ ص
(٦٦)
چگونه با عاشورا مسلمان شدم؟
٥٢ ص
(٦٧)
گلستانه
٥٦ ص
(٦٨)
تا فراسوى صدا
٥٦ ص
(٦٩)
عاشورايى
٥٦ ص
(٧٠)
شهيد عشق
٥٦ ص
(٧١)
ذبح عظيم
٥٦ ص
(٧٢)
پرچم خون
٥٦ ص
(٧٣)
شعر عطش
٥٦ ص
(٧٤)
مهمان ماه
٥٨ ص
(٧٥)
واقعه
٥٩ ص
(٧٦)
هر صبح جمعه
٥٩ ص
(٧٧)
اميد آخرين
٥٩ ص
(٧٨)
پير پارسا و تنديس ولاء
٦٠ ص
(٧٩)
زندگى فقيه فرزانه
٦٠ ص
(٨٠)
در حسرتِ نجف
٦١ ص
(٨١)
ولاء و توسّل
٦٢ ص
(٨٢)
نشان عاشق شيدا
٦٢ ص
(٨٣)
بگذار پاهايم بسوزد
٦٢ ص
(٨٤)
ذكر حضرت زهرا (س) در مراسم نيمه شعبان
٦٣ ص
(٨٥)
زمزمه نيمه شب ميرزا
٦٣ ص
(٨٦)
پيام تسليت مقام معظّم رهبرى
٦٣ ص
(٨٧)
با خوانندگان
٦٤ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٨ - ٥ استمرار سلسله حجّت هاى الهى تا روز قيامت

مصادر شيعه و اهل سنّت بيش از ١٦٠ حديث نقل شده كه در آنها از عدالت‌گسترى و ظلم‌ستيزى به عنوان مهم‌ترين محور تحوّلات عصر ظهور و بزرگ‌ترين آرمان جامعه موعود ياد شده است.[١]

در روايتى كه از پيامبر اكرم (ص) نقل شده، در اين زمينه چنين آمده است:

«شما را به مهدى بشارت مى‌دهم. او در زمانى كه مردم گرفتار اختلاف، درگيرى و آشوب‌ها هستند، در امّت من برانگيخته مى‌شود و جهان را از عدالت و برابرى پر مى‌سازد. همچنان‌كه از ستم پر شده بود.»[٢]

گفتنى است، عدالتى كه وعده تحقّق آن در زمان ظهور امام مهدى (ع) داده شده، از نظر دامنه، گستره و ژرفا بى‌همتاست و به همين دليل حكومت‌هاى بشرى از ايجاد نظام عادلانه‌اى مشابه آنچه در عصر موعود محقّق خواهد شد، عاجزند.[٣]

٣. منجى موعود، مردى از خاندان محمّد (ص)

به اعتقاد همه مسلمانان در آخرالزّمان و در زمانى كه همه جهان از ستم و بى‌داد آكنده شده است، مردى از اهل بيت پيامبر اكرم (ص)، از فرزندان حضرت فاطمه زهرا (س) و از نسل امام حسين (ع) كه از او با لقب «مهدى» موعود ياد مى‌شود، برمى‌خيزد و جهان را از عدل و داد سرشار مى‌سازد. در اين اعتقاد، جهان تنها به دست اين موعود الهى به نجات و رستگارى مى‌رسد و تا او نيايد جهان هرگز روى امنيّت، آرامش، عدالت و معنويّت واقعى را نخواهد ديد.

در مجموعه‌هاى روايى شيعه و اهل سنّت، افزون بر ٤٠٠ روايت نقل شده كه در همه آنها تصريح شده، مهدى موعود (ع) از خاندان پيامبراكرم (ص) و از نسل ايشان است.[٤]

همچنين در بيش از ٢٠٠ روايت تأكيد شده كه آن حضرت از نوادگان فاطمه زهرا (س) است.[٥] در متجاوز از ٢٠٠ روايت نيز تصريح شده كه منجى آخرالزّمان از نسل امام حسين (ع) است.[٦]

در يكى از رواياتى كه در اين زمينه از پيامبر اعظم (ص) نقل شده است، چنين مى‌خوانيم:

«قيامت برپا نخواهد شد تا مردى از خاندان من به حكومت برسد، نام او همانند نام من است. او زمين را از عدل و داد پر مى‌كند، چنانكه از ستم و بى‌داد، پر شده بود.»[٧]

٤. جهانى بودن رسالت منجى‌

مسلمانان برخلاف بسيارى از اديان و مذاهب معتقدند كه منجى موعود آنها نه براى نجات قوم و نژادى خاص، بلكه براى نجات همه بشريت با هر دين، رنگ و نژادى كه دارند، مى‌آيد و عدالت، امنيّت، معنويّت و رفاه و آرامش را براى همگان به ارمغان مى‌آورد.

بر اساس بررسى مؤلّف كتاب منتخب الأثر در بيش از ١٥٠ حديث بر اين موضوع تصريح شده است،[٨] كه از آن جمله مى‌توان به روايت زير كه از پيامبر اعظم (ص) نقل شده است، اشاره كرد:

«اگر از [عمر] دنيا يك ساعت بيشتر باقى نمانده باشد، خداوند اين ساعت را آن قدر طولانى مى‌كند تا مردى از خاندان من كه هم‌نام و هم‌كنيه من است، تمام زمين را از قسط و عدل آكنده سازد، چنان كه پيش از آن از ستم و بى‌عدالتى پر شده بود. پيروى از او بر همه آفريدگان واجب است.»[٩]

٥. استمرار سلسله حجّت‌هاى الهى تا روز قيامت‌

شيعيان معتقدند كه سلسله حجّت‌هاى الهى از آفرينش حضرت آدم (ع) تا روز رستاخيز ادامه دارد و اگر يك روز حجّت خدا از جهان رخت بر بندد، همه جهان و جهانيان نابود مى‌شوند. از اين‌رو ضرورى است آخرين حجّت حق، از سلسله پيشوايان دوازده‌گانه‌اى كه پس از پيامبر اكرم (ص) به امّت رسيدند، زنده و پابرجا باشد تا همه عالم از بركات وجود او بهره‌مند شوند.

براساس همين اعتقاد، شيعيان دوازده امامى، امام مهدى (ع) را به‌