ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦٠ - زندگى فقيه فرزانه
پير پارسا و تنديس ولاء
عبدالحسن بزرگمهرنيا
اشاره:
از جمله عالمانِ بزرگ و مسئوليت شناسانِ سترگ كه عمر پربار خود را براى اعتلاى معنوى مذهب جعفرى (ع) نثار كرده و دمى در اين هدف مقدّس از پاى نايستاده «مرحوم آيتالله العظمى ميرزا جواد تبريزى» است. در اين نوشتار ضمن مُرورى كوتاه بر زندگانى اين فقيه فرزانه، بخشى از وصيّتها و نصيحتهاى ايشان را كه عمدتاً درباره ارتباط معنوى با حضرت مهدى (ع) است، مىآوريم. موضوع محورى و جان بيانات اين فقيه مقدّس آن است كه: «كارى نكنيد كه دلِ امام زمان (ع) به درد آيد و تنها به رضايت امام زمان (ع) بينديشيد».
زندگى فقيه فرزانه
مرحوم فقيه راحل، حضرت آيتالله العظمى ميرزا جواد تبريزى در سال ١٣٠٥ ق. در شهر تبريز چشم به جهان گشود. خانواده و خاندان او از نظر مادّى و مالى متوسط، امّا از نظر اعتقادى متديّن بودند. پدر ايشان- حاج على كُبار- در محلّه و بازار شخصى متديّن و متعهّد شناخته شده بود و مادر آن بزرگوار از خوبان و بانوانِ مؤمن و به زُهد و پارسايى معروف بود. مرحوم ميرزا جواد در چنين خانواده والا و با معنويتى پرورش يافت و شاكله و شالوده شخصيّت او به دست چنين معمارانى پىريزى گرديد.
او مطابق معمول آن روزگار به مدرسه رفت و تحصيلات خود را در مدارس جديد آغاز كرد. در طول تحصيل به خاطر جدّيت و استعداد سرشار، از نمرات بالايى برخوردار بود و همين امر آينده درخشانى را به او نويد مىداد. مرحوم ميرزا در دوره دبيرستان به خاطر جذّابيت و معنويت حوزههاى علميّه و همچنين كششى كه در وجود خود به امور معنوى احساس مىكرد و اراده پروردگار حكيم