ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢١ - سرزمين انجيل و نبرد حرّان
بوش با سروجان خود در حال ترويج و توسعه بشارت خونين در سرزمينهاى اسلامى است. در واقع، طرح خاورميانه بزرگ، براى به دست آورن «سرزمين انجيل» است كه اين مبلّغان با شدّت و بى هرگونه انعطاف آن را دنبال مىكنند. او آنهارا با عنوان سربازان جنگ صليبى معرّفى مىكند كه در حال تدارك جنگ جديد صليبى عليه مسلمانان هستند.
اين ميسيونرهادر ميان كردهاو علويان تركيه فعّاليت گستردهاى دارند. به اتّكاى اعتراف اين اسقف انجيلى، اين تبشيرىهاسعى در پوسيده معرّفى كردن اسلام دارند و با نزديك شدن به دانشگاهيان، مردم كوچه و بازار خود را افرادى آكنده از عشق و محبّت مىنمايانند و با توزيع پول و كمك خيريّه سعى در جلب مردم ساده دل و گمراه نمودن آنهامىكنند.
آنها، تركيه و عراق را جزو سرزمين انجيلBible Land مىشناسند و حتّى آمريكايىهادر منطقه حرّان، ٤٨ هزار كيلومتر زمين خريدارى كردهاند.
حرّان منطقهاى مهم و استراتژيك در شمال بينالنّهرين و همان منطقهاى است كه در پيش از ميلاد رومىهااز سپاهيان ايرانى، شكستى سخت خوردند.
كراسوس رومى در برابر سپاه سورنا سردار اشكانى شكست سختى خورد. كراسوس داعيه سلطه بر مشرق زمين را داشت. با جنگهاى داخلى روم با اسپارتاكوس در جنوب شبه جزيره «ايتاليا» و پيروزى بر بردگان شورشى به املاك و طلاهاى بسيارى دست يافته بود.
جالب است كه بدانيد سورناى سى ساله و ايرانى در منطقه حرّان با كراسوس رو به رو شد و ابتدا با ارسال سفيرى به او امكان برگشت به سلامت داد. سفير ايرانى وقتى گستاخى كراسوس را ديد، با لبخندى كف دست خود را به كراسوس نشان داد و گفت: اگر در كف دست من مويى يافتيد، سلوكيه، پايتخت ايران را هم خواهد ديد.
رومىهابا فرماندهى پابليوس كراسوس با لژيونهامركّب از ٦٠ هزار نظامى مجهّز به ميدان آمدند؛ در حالى كه سپاه ايران تنهايك هزار سواره نظام سنگين و نه هزار سواره نظام سبك به ميدان آورده بود. با اين همه، رومىهاشكست سنگينى متحمّل شدند و با بيست هزار كشته و ٢٠ هزار اسير جنگ را واگذارده و روى به هزيمت گذاشتند. در اين جنگ كراسوس كشته شد. سر او به نيزه رفت و بدين سان تاوان گستاخى و تجاوز خود را پس داد.
پلوتارك، مورّخ مشهور يونانى در اين باره مىنويسد:
هنگامى كه پابليوس (كراسوس) اصرار كرد تا لژيونرهابه سواره نظام دشمن [ايرانىها] حمله برند، ديد كه دستان آنهابه سپرهايشان چسبيده است و پاهايشان چون ميخ در زمين محكم شده، به گونهاى كه توان جنگيدن يا دفاع از خود را نداشتند. اگرچه سالهابعد «سورنا» به خاطر حسد ورزيدن سرداران كشته شد، امّا نام او، شكست كراسوس و منطقه حرّان در تاريخ بلند ايران و رويارويى آنهابا غربيان (روم) ماند. امروز، درست از همين نقطه؛ يعنى حرّان هم استراتژيك متّفقين صليبى و صهيونى قصد شرق اسلامى كردهاند. در منطقه مرزى عراق (بين النّهرين)، تركيه و سوريه، نزديك منطقه مرزى ايران، هزاران هكتار زمين را تصاحب كردهاند و با ساخت شهركهاى مسكونى و كارخانههاى اسلحهسازى سعى در ايجاد اسرائيلى نو در اين نقطه مهم دارند.
آنهابه قصد سلطه تمام عيار بر شرق بزرگ و تأسيس جهان تك حكومتى قصد بيت المقدّس، بين النّهرين، تركيه و به زبان خودشان «سرزمين انجيل» كردهاند. بايد متذكّر اين همه شد و با بازخوانى تاريخ گذشته، استراتژى غرب در رويارويى با شرق را شناخت. اين بر عهده دستگاه سياست خارجى جمهورى اسلامى ايران است كه هوشيارانه حركتهاى منطقهاى را رصد كرده و با شناسايى وقايع، امكان تصميمگيرى به موقع را فراهم آورد. هيهات كه نام جهان پهلوانانى چون سورن را از ياد بردهايم و تنهابىهيچ مقدّمه و ذكر پيشينه بر اين نام سوار مىشويم ...
|
تو خود حديث مفصّل بخوان از اين مجمل |