ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٣ - ١ به ياد آن حضرت بودن!
را حاضر و ناظر بر اعمال خود ببينيم، كارى را كه ايشان دوست ندارند و نمىپسندند، هرگز انجام نمىدهيم، در نقطه مقابل كسانى كه از اين شناخت محروم هستند، به جاهليّت درون خود رجوع كرده و مرتكب گناهان بسيارى مىشوند.
اين افراد در حقيقت مصاديق اين حديث مشهورند كه:
«مَن ماتَ وَ لا لَمْ يَعرِفُ إمامَ زَمانِهِ ماتَ ميتَة جاهِلِيَّة؛
كسى كه بميرد در حالى كه امام زمان خود را نمىشناسد، به مرگ جاهليت مرده است.» دليل ديگر كردار ناپسندانه ما در محضر خدا و امام زمان (ع) غفلت است. ما خدا و امام زمان (ع) را مىشناسيم و حضور او را حس مىكنيم. معرفت امام در دل ماست و دوست هم نداريم از او دور باشيم، امّا دست به كارهايى مىزنيم كه موجب مىشوند، خداوند و اهل بيت (ع) از ما متنفّر گردند. اين به غفلت ما باز مىگردد. بايد براى زدودن گرد و غبار غفلت از خانه دل خود چارهاى بينديشيم.
راههاى ارتباط با امام زمان (ع)
سؤالى كه هم اكنون در مقام پاسخگويى به آن هستيم، اين است كه براى بهرهمندى از نعمتهاى باطنى، به ويژه نعمت وجود مبارك امام عصر (ع) چه بايد بكنيم؟ نكته قابل توجّه، اين است كه جوانهابهتر مىتوانند اين راه را طى نموده و با حضرت ارتباط برقرار كنند؛ چرا كه گناهنشان كمتر و دلشان پاكتر است. اگر هم يكى دو گناه مرتكب شده باشند، موفّق به استغفار مىشوند.
در زيارت اهل بيت (ع) يا توجّه و ارتباط قلبى با امام عصر (عج) نبايد به كم راضى شويم. خود امام را بخواهيم. اگر او يك لحظه كنار ما بنشيند، همه چيز درست مىشود.
چه بسيار افرادى كه با يك ديدار امام به هر چه مىخواستند، رسيدند. چرا يك كفّاش بايد از صداى كفش آقا، ايشان را بشناسد، امّا ما هيچ نصيبى از آقاى خود نبريم.
اگر به اندازه ارادتى كه به دوستان خود داريم، به امام ارادت داشته باشيم، به وصال او خواهيم رسيد. متأسّفانه برخى از ما به اندازه سرگرمى دنيوى نيز براى امام خود ارزش قائل نيستيم و توقّع داريم ديدار آن حضرت نصيب ما نيز بشود. توجّه، عبادت، پشتكار و استقامت، اخلاص و تصميم جدّى براى ديدار امام زمان (عج) به ايجاد رفاقت با ايشان، كمك شايانى مىكند. بايد در دل شب از خواب شيرين بيدار شويم و مناجات كنيم. بايد همه كارهاى خود را رنگ خدايى بدهيم؛ براى خدا نشست و برخاست كنيم. براى خدا سخن بگوييم و براى خدا درس بخوانيم. براى خدا كار كنيم. هر گاه اين گونه شديم، به وصال امام زمان (عج) نيز خواهيم رسيد.
دعا براى سلامتى و فرج آن حضرت نيز در تحقّق اين امر بسيار مؤثّر است. همان كارى كه همه ائمّه معصومان (ع) به آن مبادرت مىورزيدند. در برخى از كتابهاى روايى، اين عبارت از امام حسين (ع) نقل شده است كه به هنگام شهادت حضرت على اصغر (ع) فرمودند: «خدايا! حال كه يارى تو از على اصغر من دريغ شد، ياريت را از فرزندم كه روزى ظهور خواهد كرد، دريغ مدار».
امام رضا (ع) نيز سفارش نمودند كه اين دعا را در قنوت نماز ظهر روز جمعه يا خود نماز جمعه بخوانيم:
«اللّهمَ أَصلح عَبدَكَ وَ خَليفَتَكَ بِما أصلَحتَ بِهِ أنبِيائَكَ وَ رُسُلَكَ وَ حَفَّهُ بِمَلائِكَتِكَ وَ أيِّدهُ بِرُوحِ القُدُسِ مِن عِندِكَ واسلُكهُ مِن بَين يَديهِ وَ مِن خَلفِهِ رَصَداً يَحفِظُونَهُ مِن كُلِّ سُوءٍ وَ أبدِلهُ مِن بَعدِ خَوفِهِ أَمناً، يَعبُدُكَ لا يُشرِكُ بِكَ شَيئاً وَ أَذِّن لَهُ فِى جَهادِ عَدُوِّكَ و عَدُوِّهِ وَ اجعَلنِى مِن أنصارِهِ؛
خدايا امر ظهور بنده خود را اصلاح كن، همان طور كه كار انبيا و رسولانت را اصلاح كردى. با ملائكه خود او را در بر بگير و با روحالقدس او را تأييد فرما. از جلو و پشت سر، او را حفاظت فرما و از هر بدى او را حفظ كن و بعد از اين خوف، امنيّت را برايش بياور. او تو را مىپرستد و ذرّهاى به تو شرك ندارد. اجازه جهاد با دشمنانت و دشمنانش را به او عطا فرما و مرا نيز از ياران او قرار بده.»
امام هشتم (ع) مىفرمايد: «مرا از ياران او قرار بده» امام صادق (ع) نيز مىفرمايند:
«اگر من او را درك كنم، همه عمر خدمتكار او خواهم بود.»
براى ايجاد ارتباط قلبى با آن حضرت چند راه وجود دارد:
١. به ياد آن حضرت بودن!
ما بايد همواره به ياد آن حضرت باشيم و او را فراموش نكنيم تا