شده و غير از اين مورد، از روايات متعدد در مورد انبيا به دست مى‌آيد. بنابراين، توسل و التجا به آن بزرگواران و شفيع قرار دادن آنها در پيشگاه خداوند متعال، جهت عظمت مقام آن حضرات در نتيجه عبوديت و نهايت تذلّل و بندگى‌شان در درگاه خداوند، ثابت است.

خواندن دعاى توسل يا حديث كسا و امثال آن از مصاديق: «ابْتَغُواإِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ» و موجب نجات و خلاصى از ناگوارى‌ها و دشوارى‌ها و ايجاد [كننده‌] زمينه برخوردارى از بركات و مواهب مى‌باشد. همان‌طور كه شفاعت آنها در آخرت موجب نجات و رهايى از عذاب آخرت است و مؤمنين به شفاعت آن بزرگواران اميد دارند و خداوند متعال هم شفاعت آنها را مى‌پذيرد، بر اساس آيه شريفه: «لاتَنْفَعُ الشَّفاعَةُ عِنْدَهُ إِلَّا لِمَنْ أَذِنَ لَهُ» اگر بنا باشد كه خداوند متعال به شفاعت كسى در روز قيامت اذن بدهد، در مرتبه اوّل پيامبر اكرم (ص) و اهل بيت (ع) طاهرينش مى‌باشند و رسول گرامى اسلام (ص) و ائمّه، قدر متيقّن از اذن در شفاعت برخوردار مى‌باشند، همان‌طور كه قبول ولايت آن بزرگواران، اقتدا و تأسى به آنها در مقام عمل، تنها راه رسيدن به سعادت و رستگارى مى‌باشد و هدايت تنها در اين راه است.

يكى از مصاديق‌ «وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ» دعا است كه «حديث كسا» را شامل مى‌شود. اين حديث شريف، مصداق بارز توسل به مقام شامخ اهل بيت (ع) است، آن را بخوانيد كه مضامين آن بسيار عالى است و بسيارى از افراد جهت حلّ مشكل، آن را تجربه كرده و نتيجه گرفته‌اند. و انشاءالله به عنايت امام زمان (ع) مشكل حل مى‌شود، نگران نباشيد. از خدا بخواهيد كه لذت عبادت را به شما عنايت نمايد و بعد از چشيدن حلاوت عبادت، در قلب شما جاى خواهد گرفت و معنويتى در خود احساس مى‌كنيد كه لذّت آن از هر چيزى بالاتر خواهد بود.

به تكاليف الهى توجّه داشته و بسيار به ياد قيامت و روز حساب باشيد. سعى كنيد كارى كنيد كه حضرت ولى‌عصر (ع) از شما راضى باشد. اگر با جديت درس بخوانيد و تكاليف الهى را همراه با تهذيب نفس مدّ نظر بگيريد، انشاءالله قلب مقدس امام زمان (ع) را شاد خواهيد كرد. و در راه تحصيل با توكّل به خداوند متعال و توسل به ائمّه اطهار (ع) بكوشيد تا خوب درس بخوانيد و در تحصيل عجله نكنيد، تا كتابى را تمام نكرده و نفهميده‌ايد كتاب ديگرى را شروع نكنيد. سعى كنيد بعد از تمام كردن يك كتاب، آن را درس دهيد.

در استفاده از جوانى و سرمايه عمر، كمال مراقبت را بنماييد كه جوانى زودگذر است و فرصت‌ها به سرعت از دست مى‌روند؛ فرصت را مغتنم بشماريد و توفيق را از خداوند متعال بخواهيد و از دوستى با اشخاصى كه عمر را تباه مى‌كنند بپرهيزيد. از شب‌نشينى و گذراندن بى‌نتيجه وقت بپرهيزيد و سعى كنيد با افراد متدين، مؤمن و درس‌خوان نشست و برخاست داشته باشيد. سرمايه جوانى را مغتنم شمرده، اين نعمت الهى را ارزان از دست ندهيد.

شوخى و خنده، حكم نمك در غذا را دارد، انسان بايد از شوخى و خنده زياد بپرهيزد، به خصوص طلبه جوان كه دوران سازندگى خود را مى‌گذراند و خداى ناكرده شوخى و خنده زياد موجب دلمردگى مى‌شود و اگر خداى ناكرده اين اتّفاق بيفتد، خارج شدن از آن حالت بسيار سخت است. هر كارى مى‌كنيد، معقول باشد، تا نگويند اين چه طلبه‌اى است. خنده زياد شخصيت شما را نزد متدينان كمرنگ مى‌كند. با دوستان متدين و مؤمن خود مى‌توانيد جملات معقول و موزون رد و بدل كنيد، امّا بايد مواظب باشيد كه دروغ، تهمت، بهتان، افترا، و ايذاء كسى در آن نباشد؛ در سخن گفتن و شوخى معقول، تمام جوانب شرعى و اخلاقى را در نظر بگيريد. كارى كنيد كه رضايت امام زمان (ع) در آن باشد، شكل ظاهرى و حركت شما نيز به گونه‌اى باشد كه اگر كسى شما را ديد، از خُلق و التزام شما لذت ببرد و مصداق «كونوا لنا زيناً» باشيد، خداوند به شما توفيق بدهد.

پى‌نوشت:

افق حوزه، ش ٢٠٥.