در ميان پرچم‌ها، پرچمى هدايتگرتر از پرچم يمانى نيست زيرا دعوت به صاحبتان (امام مهدى (ع)) مى‌كند. هنگامى كه او خروج مى‌كند، فروش اسلحه را بر مردم و تمام مسلمانان حرام مى‌گرداند، هنگامى كه او خروج كرد، به سوى او برو، زيرا پرچم او پرچم هدايت است و جايز نيست مسلمان‌ها به ستيزه و مخالفت با او بپردازد، هركس چنين كند، شايسته آتش است زيرا يمانى به راه حق و راه راست دعوت مى‌كند.[٢]

ويژگى اصلاح فكرى، انديشه‌اى و عقيدتى در جنبش يمانى بسيار آشكار و روشن است. اين در حالى است كه سفيانى تلاش مى‌كند مذهب اهل بيت (ع) و شيعيانشان را ريشه‌كن كند.

يمانى و خراسانى‌

دو جنبش يمانى و خراسانى در زمان ظهور فعّاليت‌هاى همراه با پشتكار زيادى دارند، جريان‌هاى منطقه‌ى جهانى تلاش مى‌كنند اين دو را از ميان بردارند. اين دو جنبش با هم همكارى خواهند كرد و اين دو با هم فعّاليت مى‌كنند زيرا تكروى، باعث نابود شدن هر يك توسط سپاه سفيانى مى‌شود.

يمانى و بحران‌هاى پيش رو

يمانى در آغاز دعوت خود، با مشكلات زيادى روبه‌رو مى‌شود. موقعيت استراتژيك يمن و اهميت تاريخى آن، باعث مى‌شود كشورهاى منطقه، يك موضع‌گيرى سخت در مقابل يمانى و فعاليت‌هاى او كه دعوت به اهل بيت (ع) مى‌كنند، داشته باشند دعوت يمانى با استقبال جنبش‌هاى اسلامى ديگر همراه مى‌شود و و برخى تلاش مى‌كنند او و جنبش او را از بين ببرند، يمانى در دعوت خود براساس نگرش‌هاى اصلاح‌گرايانه اهل بيت (ع) كه نماينده اسلام ناب محمّدى هستند، فعاليت مى‌كند در حالى كه كسان ديگر كه شعار اصلاحگرى سر مى‌دهند، موضع‌گيرى ضدّ اهل بيت (ع) دارند.

اخبار و روايات اشاره به اين دارد كه يك جبهه مخالف يمانى پديدار مى‌شود امّا نمى‌توانند مانع فعّاليت‌هاى يمانى شوند. در بشارة الاسلام نقل شده است «مصرى پيش از يمانى است، يمانى مردم را به گرويدن به مهدى (ع) دعوت مى‌كند).

مصر پايگاه جنبش‌هاى فكرى به شمار مى‌آيد و خود را در اين زمينه پيشرو مى‌داند و نمى‌خواهد در اين كار رقيبى داشته باشد و اينگونه است كه جنبش‌هاى ديگر، خطر رشد و گسترش جنبش يمانى را درك مى‌كند و سعى مى‌كند آن را ضعيف و فلج كند و به همين دليل مصر پيشرو كار مقابله با يمانى مى‌شود.

رقابت‌هاى انديشه‌اى و فكرى و سياسى در زمان نزديك به ظهور به اوج خود مى‌رسد و انديشه‌هاى شيعى مورد توجه محافل علمى قرار مى‌گيرد و بسيارى از انديشمندان و اهل معرفت به اين مذهب درمى‌آيند و در مقابل برخى از اين جريان بسيار ناراحت و خشمگين مى‌شوند و برخى تلاش خواهند كرد پيروان اهل بيت (ع) را نابود كنند. يمن در آن زمان، پناه‌گاه خوبى براى دوستداران اهل بيت (ع) خواهد بود. سيد بن طاووس روايتى نقل كرده كه در آن آمده است». زمانى كه فتنه مغرب پيش آمد، به سمت يمن عزيمت كنند، چون سرزمينى جز يمن، باعث نجات شما نخواهد شد.[٣]

در نهايت، گروهى از هدايت‌يافتگان و اهل بصيرت در زير پرچم يمانى گرد هم مى‌آيند و يك نيروى قدرتمند به وجود مى‌آورند و مذهب اهل بيت را يارى مى‌رسانند.

پى‌نوشت‌ها:

[١]. عقد الدرر فى اخبار المنتظر، المقدس الشافعى، ص ٩٠.

[٢]. الفتن، نعيم بن حماد المروزى، ص ٣٣٦، ح ١٢٧٩.

[٣]. همان، ص ٣١٣، ح ١٢١٠.

[٤]. همان، ص ٣٥٦، ح ١٣٢٩.

[٥]. همان، ص ٢٩٩، ح ١١٤٥.

[٦]. همان، ص ٢٩٩، ح ١١٤٥ سپس پس از او مصرى عمانى قحطانى مى‌آيد و به سيره و روش زندگى برادرش مهدى زندگى مى‌كند و به دست او روم فتح مى‌شود.

[٧]. معجم البلدان، ياقوت الحموى، ج ٨، ص ٥٠٩، يمن.

[٨]. الفتن، نعيم بن حماد، ص ٢٩٩، ح ١١٤٥.

[٩]. الفتن، نعيم بن حماد، ص ٣٠١، ح ١١٥٥.

[١٠]. الفتن، ص ٣٧٧.

[١١]. همان.

[١٢]. البحار، ص ٥١؛ ص ١٦٣، ب ١١.

[١٣]. بحارالأنوار، ج ٥٢، ص ٢١٩.

[١٤]. اين اشاره، به سختى حوادث دارد: نه نهى از مقابله با آنها.

[١٥]. بحارالأنوار، ج ٥٢، ص ٢٣٢.

[١٦]. التشريف بالمنن فى التعريف بالفتن، سيد بن طاووس، ١١٠.