دومين مرتبه انتظار، انتظار براى رفع مشكلات از جامعه ايمانى و آحاد مؤمنان و موحّدان است؛ مشكلاتى كه از جهت مادّى و معنوى، دينى و دنيايى مؤمنان را محاصره نمود و آنان را در نوعى سرگردانى و بى‌سامانى قرار داده است.

حضرت سجّاد (ع) مى‌فرمايد: «زمانى كه قائم ما قيام كند، خداوند آفت را از شيعيان ما بزدايد و دل‌هاى آنان را چون پاره‌هاى آهن (سخت و تزلزل‌ناپذير) كند و هر مرد آنان را قدرت چهل مرد دهد. آنان فرمانروا و سالار جهان خواهند بود».[١]

حضرت باقر (ع) مى‌فرمايند: «هر گاه زمان ما (ظهور ما) فرا رسد و مهدى ما بيايد، شيعه ما از شير دليرتر و از سر نيزه برنده‌تر خواهد بود ...»[٢]

حضرت على (ع) مى‌فرمايند: «با مهدى ما حجّت‌ها تمام مى‌شود، او پايان‌بخش امامان، نجات‌بخش امّت و منتهاى نور است».[٣]

در دعاى افتتاح چنين مى‌خوانيم: «خدايا ما به سوى تو، از دورى پيغمبرمان (ص) و غايب بودن ولى‌مان شكايت مى‌كنيم». همچنين در دعاى عهد با امام زمان (ع)[٤] مى‌خوانيم: «خداوندا با حضور حضرت (ع) اين گرفتارى را از اين امّت برطرف كن و ظهور او را براى ما نزديك كن».

٣. انتظار در جهت گشايش امور آحاد انسانى‌

سومين مرتبه انتظار، انتظار براى گشايش در امور جامعه جهانى و همه آحاد و ساكنان زمين است، زيرا ظهور امام عصر (ع) نويدبخش امنيت و عدالت جهانى است و از بركات و آثار آن، همه اهل زمين برخوردار خواهند شد. حضرت باقر (ع) مى‌فرمايند: «زمانى كه قائم به پا خيزد، ايمان را به هر دشمن كينه‌توزى عرضه مى‌كند، اگر از جان و دل ايمان نياورد، گردنش زده مى‌شود، يا همچون ذمّيان امروز جزيه مى‌پردازد و به كمر او زنّار مى‌بندد و آنان را از شهرها، به حومه‌ها و روستاها بيرون مى‌كند».

در دعاى عهد با امام زمان (ع)[٥] مى‌خوانيم: «خداوندا او را پناهگاه بندگان مظلومت قرار بده ...»

٤. انتظار جهت گشايش امور جامدات، گياهان و حيوانات‌

چهارمين مرتبه انتظار، انتظار براى گشايش در حيات حيوانات و گياهان و جمادات است، زيرا با امر فرج در زمين و زمان و عالم نباتات و حيوانات نيز تحوّلات مثبت ايجاد خواهد شد و دامنه ظهور و شعاع نور آن شامل حال آنان نيز مى‌گردد. همچنان‌كه در عصر غيبت مى‌خوانيم: «ظهر الفساد فى البرّ و البحر بما كسبت أيدى النّاس».

پيامبر اكرم (ص) فرمودند: «او زمين را، همچنان‌كه آكنده از ستم و بيداد شده، از عدل و داد پر مى‌كند. آسمان از ريختن نزولاتش هيچ دريغ نمى‌ورزد و زمين از روياندن گياهانش».[٦] حضرت على (ع) فرمودند: «زمانى كه قائم ما قيام كند، آسمان نزولات خود را فرو ريزد و زمين گياهانش را بروياند و كينه و دشمنى از دل‌هاى بندگان رخت بربندد و درندگان و چرندگان با هم بسازند چندان كه زنان زيور (زنبيل) به سر، عراق را تا شام مى‌پيمايند و جز بر علف و سبزه گام نمى‌نهند و هيچ درنده‌اى آنها را آشفته و هراسان نمى‌كند».[٧]

پيامبر (ص) فرمودند: «قيامت برپا نمى‌شود تا زمانى كه زمين از ستم و دشمنى آكنده شود، آنگاه مردى از خاندان من قيام كند و زمين را، همچنان‌كه از ظلم و جور آكنده شده از عدل و داد پر كند».[٨]

در اين باره، در دعاى عهد[٩] مى‌خوانيم: «خداوندا، به سويله او سرزمين‌هايت را آباد كن و بندگان را زندگانى (حقيقى) ببخش».

٥. انتظار جهت گشايش امر انبيا و اوليا

پنجمن مرتبه انتظار، انتظار جهت گشايش غصّه‌ها و دردهاى اوليا و انبيا در گذشته تاريخ و شادمانى و فرج براى آنان است. در دعاى ندبه، در همين رابطه، مى‌خوانيم: «كجاست آن كسى كه انتقام خون پيامبران و فرزندان آنها را مى‌گيرد».

٦. انتظار جهت گشايش در امور آل محمد (ص)

ششمين مرتبه انتظار، انتظار براى گشايش امر پيامبر (ص) و امامان معصوم (ع) و معستضعفان واقعى است، زيرا با ظهور امام عصر (ع) دولت كريمه اهل بيت (ع) تشكيل خواهد شد و بازگشت مجدّد آنان به دنيا با رجعت شروع خواهد گشت؛ به عبارتى فرج امام عصر (ع) فرج آل محمّد (ص) است و موجب شادمانى رسول الله (ص) و اهل بيت (ع) خواهد شد. آرى تا ظهور امام زمان (ع) اتّفاق نيفتد، همچنان اهل بيت (ع) در استضعاف و مظلوميت به سر مى‌برند.

مفضل بن عمر مى‌گويد: از امام صادق (ع) شنيدم كه فرمود: «رسول خدا (ص) نظرى به على، حسن و حسين (ع) افكند و گريست و فرمود: شما مستضعفان بعد از وفات من هستيد»، مفضّل گويد: عرض كردم يابن رسول الله معنى آن چيست؟ فرمود: «يعنى شما امامان بعد از من هستيد، چون خداوند مى‌فرمايد: «و مى‌خواهيم بر آنان كه درزمين به ضعف كشيده شده‌اند، تفضل نماييم و آنان را پيشوايان و وارثان حكومت حق سازيم». پس اين آيه در مورد ما اهل بيت (ع) تا روز