ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٥ - فراگير شدن بلاها
باشد و باد سختتر آيد و نياز و تنگى و دشوارى در جهان بيشتر پديدار آيد ...».[١] در كتاب مقدّس مىخوانيم: «آن روز، روز غضب است، روز تنگى و اضطراب، روز خرابى و ويرانى، روز تاريكى و ظلمت، روز ابرها و ظلمت غليظ».[٢] نيز در همان كتاب آمده است: «... بر زمين تنگى و حيرت از براى امّتها روى خواهد نمود، به سبب شوريدن دريا و امواجش و دلهاى مردم ضعف خواهد كرد از خوف و انتظار وقايعى كه بر ربع مسكون[٣] ظاهر مىشود ...».[٤]
افزايش بلاها
آمارها و گزارشها حاكى از آن است كه جهان اكنون با انواع بلاهاى مخرّب طبيعى، نظير: زلزله، سيل، خشكسالى و طوفان، روبهروست كه چرخهاى شوم از بيمارى، رنج، خسارات و نابودى را به دنبال دارند.
به گزارش «خبرگزارى آلمان»، گرهارد برز، رئيس گروه تحقيقاتى زمينشناسى در آلمان، گفته است: «زمين در حال نزديك شدن به فجايعى است كه نوع بشر، هرگز در طول تاريخ زندگى خود بر روى اين كره آن را تجربه نكرده است». وى يادآور شده: «گرم شدن زمين كه بر اثر انتشار گازهاى گلخانهاى[٥] پديد مىآيد، سبب بروز طوفانها و سيلابهاى مخرّب خواهد شد». البتّه رشد فعّاليتهاى خورشيدى و تغييرات آنها نيز موجب افزايش دماى كره زمين و بروز دگرگونىهاى نامناسب آب و هوايى در عصر حاضر مىباشد.
به اعتقاد كارشناسان، ميزان وقوع بلاياى طبيعى و تلفات انسانى و خسارات مالى ناشى از آنها، در تمام جهان در حال زياد شدن است؛ چنانكه شمار فجايع طبيعى در دهه ١٩٩٠ م. در مقايسه با دهه ١٩٦٠ م. چهار برابر افزايش يافته است. به طور كلّى، در سه دهه گذشته ميزان وقوع بلايا ٣ برابر و زيانهاى مالى ناشى از آنها ٨ برابر شده است. بلاياى طبيعى ممكن است منشأ زمينشناسى، مانند زلزله، آتشفشان و رانش زمين داشته باشند يا از عوامل آب و هوايى، نظير: طوفان، سيل، گردباد، سرما و گرماى شديد، كولاك، برف و خشكسالى، نشأت گيرند.[٦]
علّت افزايش بلاها
گرچه بيشتر بلاهاى طيبعى و گرفتارىهايى كه مردم آخرالزّمان با آنها مواجهاند، ظاهراً منشأ طبيعى و مادّى دارند، امّا در واقع اثر وضعى و نتيجه قهرى كارهاى بد و گناهانى است كه نظم طبيعت را بر هم مىزنند و خشم خالق هستى را برمىانگيزند. پيامبر اسلام (ص) دراينباره مىفرمايند: «هر گاه شر در زمين آشكار شود، خداى متعال سختىاش را بر اهل زمين فرو مىفرستد».[٧] در روايت ديگرى از آن حضرت مىخوانيم: «هرگاه پنج چيز در در ميان شما رواج يابد، پنج چيز بر شما فرود مىآيد: هنگامى كه بين شما زنا رواج يابد، زلزله مىآيد؛ وقتى كه ميان شما ربا شايع گردد، فرو رفتن زمين روى مىدهد؛ آنگاه كه از زكات جلوگيرى شود، چهارپايان اهلى نابود مىگردند؛ موقعى كه سلطان ستم ورزد، باران نمىبارد و زمانى كه با اهل ذمّه حيلهورزى شود،[٨] دولت در اختيار مشركان قرار مىگيرد».[٩]
در اينجا شايسته است به سخنى از امام رضا (ع) اشاره كنيم: «هرگاه بندگان، گناهان جديدى را كه در گذشته مرتكب نمىشدند، انجام دهند، خداوند براى آنان بلاهاى تازهاى را كه در گذشته نمىشناختند، پديد مىآورد».[١٠] بر اساس اين حديث، بروز برخى بلاهاى نو و بيمارىهاى ناشناخته، نظير ايدز و سارس، حاكى از دست يازيدن امّتهاى معاصر به گناهان تازهاى است كه ميان امّتهاى گذشته رايج نبودهاند.
فراگير شدن بلاها
از روايات اسلامى چنين برمىآيد كه در آخرالزّمان، بلاها فراگير مىشوند؛ به گونهاى كه كمتر كسى از آسيب آنها در امان مىماند. امام على (ع) دراينباره مىفرمايند: «بلا مردم را فرا مىگيرد».[١١] همچنين پيامبر اسلام (ص) فرمود: «در آخر اين امّت، خسف (فرو رفتن به زمين)،[١٢] مسخ،[١٣] و قذف[١٤] خواهد بود. گفته شد: اى رسول خدا! آيا ما نابود مىشويم، در حالى كه بين ما شايستگانى وجود دارند؟ فرمود: آرى، هنگامى كه پليدى