پس از وقوع انقلاب اسلامى و صلا در دادن به معنويت و ايمان و بازگشت به خداوند، توأمان ما شاهد سست شدن پايه‌هاى حاكميت شيطان و در عين حال افزايش فعّاليت اين حاكميت هستيم. طبيعى است كه وقتى جريانى زوال خود را احساس مى‌كند براى حفظ خود بر شدّت فعّاليت‌خويش مى‌افزايد. بنابراين وقتى ما در دنيايى كه نفسانيت در آن حاكم بوده، دم از روحانيت زده‌ايم، بايد تا قبل از شكسته شدن كامل سيطره نفسانيت و غلبه تامّ و تمام روحانيت، منتظر شدت و افزايش نفسانيت و رسيدن آن به نقطه اوج باشيم. وقوف به اين مطلب به همه ما كه ميان اين دو جنبه و دو جريان قرار گرفته‌ايم مى‌تواند كمك كند زيرا كه هيچ كس بر كنار از اين ماجرا و بركنار از هجوم بى‌سابقه نفسانيت نيست.

اكنون كفار حاكم بر زمين وضع را به گونه‌اى تنظيم كرده‌اند كه در آن مؤمنان «خسته» شوند. زيرا دستور كار كافران پس از نوميدى از امحاى فيزيكى مؤمنان، خسته كردن آنان است.

وضع كنونى جهان به گونه‌اى است كه با سخت‌تر شدن معيشت و با صرف شدن تمام همّ و غم آدميان جهت تأمين معاش، هر گونه حال و حوصله از آنان سلب و دچار خستگى، وازدگى و گريز از فكر و ذكر شوند. سپس تمدّن كنونى براى رفع اين خستگى و بى‌حوصلگى چاره‌انديشيده، از طريق رسانه‌هاى صوتى و تصويرى خود، انسان‌ها را با انواع بازى‌ها، شوخى‌ها و نوارهاى طرب‌انگيز، سرگرم ساخته است.

تمدّن كفرآميز موجود، از يك سو انسان‌ها را خسته مى‌كند و از سوى ديگر جهت رفع اين خستگى، سيل خروشانى از لهو و لعب و موسيقى را روانه ذهن و جان انسان‌ها مى‌نمايد. از طرفى شيطان در اين جهت به شدت فعّال است و آسيب او شرق و غرب عالم را فرا گرفته و ما حتى درون حكومت اسلامى خود، از اين آسيب و از اين سيل تباهى بر كنار نيستيم، و از سويى شخص ديگرى در جهت مقابل به شدّت و با قدرت، فعّال است و امواج فكر، ذكر، دعا و عبادت او در سراسر جهان منتشر است. يعنى همان‌گونه كه پاى‌كوبى شيطان، كسانى را به اين وادى مى‌كشاند در عين حال فكر، ذكر، دعا، گريه، تسبيح و تهليل امام زمان (ع) و ركوع و سجود آن وجود مقدّس، كسانى را به اين امور سوق مى‌دهد. اين‌گونه نيست كه در آخرالزمان تنها شيطان فعّال باشد، بلكه امام زمان (ع) نيز فعّال است و ما ميان اين دو فعّاليت و اين دو دعوت قرار گرفته‌ايم و دائماً دو ندا به گوشمان مى‌رسد: ندايى از آسمان و ندايى از زمين.