از اوّلين روزهاى زندگى آدمى بر كره خاك، نبرد حق و باطل و سياهى و سپيدى نيز آغاز شده و همواره حزب خدا و حزب شيطان رو در روى هم بوده‌اند و اين نبرد و رويارويى همچنان ادامه دارد تا روزى كه به دست مبارك امام مهدى (ع) شيطان و حزب او براى هميشه به نابودى سپرده شوند.

هر چه زمان به نبرد نهايى حق و باطل و غلبه كامل روشنى، بيدارى و آگاهى بر تاريكى، غفلت و گمراهى نزديك‌تر مى‌شود، بر شدّت درگيرى سپاه حق و باطل نيز افزوده مى‌شود و لشكر تاريكى بر تلاش خود براى تسخير دل‌ها مى‌افزايد و البته لشكر روشنايى نيز آسوده نبوده، خود را بيش از پيش براى رو در رويى با تاريكى و جهالت آماده مى‌سازد. مقاله‌اى كه پيش روى شماست، شرحى است از مقابله روزافزون جريان روحانيت و معنويت با جريان نفسانيت و قساوت در آخرالزّمان است.

اكنون ما با دو جريان و دو سير كه هر دو بسيار شتابان‌اند روبرو هستيم. نخست، سيرى مبارك به سوى معنويت و روحانيت هر چه بيشتر و دوم، سيرى شوم به سوى نفسانيت و قساوت هر چه شديدتر. سير نخست، ما را به آسمان، خداوند و سعادت مى‌خواند و سير دوم، ما را به زمين، شيطان و شقاوت مى‌كشاند.

ما اكنون ميان اين دو دعوت قرار گرفته‌ايم كه دقيقاً در نقطه مقابل هم هستند و هر چه جلوتر مى‌رويم هر دو شديدتر و جدّى‌تر مى‌شوند. سير نخست، سيرى است عالمانه، روشن‌فكرانه، ناظر به آينده و به معناى دقيق كلمه، انقلابى، كه با تمام وجود تلاش مى‌كند «وضع گذشته و موجود» را به «وضع آينده و موعود» و «يوم الدّنيا» را به «يوم الدّين» بدل نمايد و سير دوم سيرى است قهقرايى و به معناى دقيق كلمه ارتجاعى كه با تمام وجود در جهت حفظ وضع موجود- وضع حاكميت ظلم و كفر- و در جهت حراست از يوم‌الدّنيا، تلاش مى‌كند و حالت «انقلابٌ على الاعقاب» و برگشت به گذشته دارد.

اكنون در رأس سير انقلابى و الهى، وجود مقدّس امام زمان (ع) و در رأس سير ارتجاعى، شيطان و قدرت‌هاى طاغوتى و شيطانى موجود قرار دارند كه مى‌خواهند آدم و عالم را به عقب برگردانند و مانع طلوع آفتاب حقيقت شوند.

نكته مهمّى كه وجود دارد، اين است كه در زمانه ما كه هنوز آفتاب نورانى مقدّس مهدوى به طور تام و تمام ظاهر نشده و در عين حال بارقه و جلوه‌اى از آن، به واسطه انقلاب اسلامى ايران، در جهان متجلّى گشته و درجه‌اى از درجات فرج تحقق يافته، فعّاليت نفسانى و شيطانى در روى زمين بسيار بيشتر شده است.