ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٠ - شيعه يعنى شوق، يعنى انتظار

شيعه يعنى شوق، يعنى انتظار

صاحب آينه تا صبح بهار

شيعه يعنى صاحب پا در ركاب‌

تا كه خورشيد افكند رخ از نقاب‌

فاش مى‌بينم ملائك صف به صف‌

اين غزل خوانند با تنبور و دف‌

عشقبازان، شور و حال آمد پديد

ميم و حاى و ميم و دال آمد پديد

شب نشينان ديده را روشن كنيد

آن مه فرخنده حال آمد پديد

آمد آن روزى كه در ناباورى‌

سرزند از غرب مهر خاورى‌

راستين مردى رسد با تيغ كج‌

شيعيان از الصبر مفتاح الفرج‌

چيست آن تيغ سفيد آفتاب‌

بى‌گمان لاسيف الا ذوالفقار

حيدر از محراب بيرون مى‌زند

شب نشينان را شبيخون مى‌زند

آفتاب، اى آفتاب، اى آفتاب‌

از نگاه بندگانت رخ متاب‌

از فروغت ديده ادراك چاك‌

از فراغت اشك، مدفون زير خاك‌

آفتاب شيعه! از مغرب درآ

بار ديگر سر زن از غار حرا

بت پرستان تركتازى مى‌كنند

با كلام الله بازى مى‌كنند

تيغ بركش تا تماشايت كنند

تا كه نتوانند حاشايت كنند

پاك كن از دامن دين ننگ را

اين عروسكهاى رنگارنگ را