ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٩ - سپاس از امام زمان عليه السلام
دنياى ديگر و ميكائيل هم مجراى نعمت الهى است در زمينه رساندن ارزاق مادّى به انسانها.
اين چهار ملك كه رئيس ملائكه هستند و همه ملائكهاى كه زير نفوذ آنها هستند، عهدهدار رساندن نعمتهاى الهى به بندگان خدايند. در آخرت نيز، به خاطر گستردگى كار هشت ملك عهدهدار امورند:
«وَ يَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمانِيَةٌ».[١]
اگر بپذيريم كه شكر منعم شامل وسايل و مجراهاى رسيدن نعمت هم مىشود و به همين خاطر ملائكه نيز مستحقّ احترام و سپاسگزارى هستند، به طريق اولى تشكّر از پيامبر صلّى الله عليه و آله و سلّم و اهلبيت عصمت و طهارت عليهم السلام، نيز لازم است؛ زيرا براساس اعتقادى كه ما داريم و بنده در گفتوگويى پيش از اين با همين مجلّه داشتم، به تفصيل در مورد آن صحبت كردم، ملائكه تحت نفوذ پيغمبر صلّى الله عليه و آله و سلّم و اهلبيت عليهم السلام انجام وظيفه مىكنند.
ملائكه و روح. كه در شب قدر نازل مىشوند، چنانكه نزد امام عصر عليه السلام مىآيند در زيارت مطلقه حضرت اباعبدالله عليه السلام آمده است:
«إراده الربّ فقد مقادير اموره تهبطُ أليكم و تصدر من بيوتكم ...؛[٢]
كليّه مقدّرات الهى بر شما نازل مىشود و از بيوت شما صدور فرمان مىشود.
مطابق آنچه كه در زيارت جامعه كبيره آمده است، حتّى نزول باران هم تحت اشراف پيامبر و اهل بيت صورت مىگيرد:
«بكم ينزّل الغيبث ...»
بنابراين در زمان ما مجرا و مسير همه نعمتهاى الهى امام عصر عليه السلام و به همين خاطر عقل اقتضا مىكند كه ما نسبت به حضرت سپاسگزارى و قدردانى داشته باشيم.
در اينجا اين سؤال مطرح مىشود كه چگونه مىتوان از امام عصر عليه السلام سپاسگزارى كرد؟
به نظر مىرسد به دو گونه مىتوان از آن حضرت سپاسگزارى كرد؛ يكى تشكّر عملى و ديگرى تشكّر فكرى. تشكّر عملى اين است كه انسان در مسيرى كه مورد رضايت آقا امام زمان عليه السلام حركت كند.
يكى جان خود را تقديم آن حضرت مىكند و براى دفاع از حريم كشور شيعه و براى نبرد با دشمنان شيعه به شهادت مىرسد. يكى عمرش را در مسير امام زمان عليه السلام سپرى مىكند؛ مثل بسيارى از طلّاب علوم دينى كه عمر خود را صرف فراگيرى احكام و عقايد اسلام و تبليغ و ترويج آنها مىكنند.
ديگرى هم كه مشغول كسب و تجارت است با پرداخت خمس مال خود به تبليغ دين و گسترش معارف اسلامى كمك مىكنند.
امّا تشكّر فكرى اين است كه شخص دائماً نام و ياد حضرت را به خودش تلقين كند تا دچار فراموشى و غفلت نشود، چون دنيا، دار غفلت و انسان زود دچار فراموشى مىشود. بايد دائما متذكّر اين موضوع بود كه همه نعمتهاى خداوند از طريق اهلبيت عصمت و طهارت عليهم السلام و بهويژه امام عصر عليه السلام به ما مىرسد، همچنانكه در دعاى عديله مىخوانيم:
«بيمنه رزق الورى و بوجوده ثبتت الارض و السماء؛
به بركت وجود حضرت ولىّعصر عليه السلام است كه به همه عالم رزق و روزى مىرسد».
توجّه به اين موضوع و اعتقاد به اينكه ما هرچه داريم از آن حضرت و به يمن وجود اوست، خود نوعى تشكّر فكرى است.
براى اينكه انسان هم در مسير تشكّر فكرى و هم در مسير تشكّر عملى موفّق شود و بتواند وظيفه خود را چنانچه بايد، عمل نمايد، مىبايست علاوه بر انجام واجبات و عبادات روزمرّه، ارتباط خاصّى با حضرت ولىّعصر عليه السلام داشته باشد و از طريق خواندن دعاهايى چون دعاى ندبه، دعاى عهد، زيارت جامعه كبيره، زيارت آلياسين و ديگر دعاهايى كه منسوب به آن حضرت است و همچنين با توسّل به ايشان و احياناً رفتن به «مسجد جمكران»، ياد و نام آن حضرت را پيوسته در خود زنده نگه دارد و غفلت و فراموشى را از خود دور كند.
همه كسانى كه به حضور آقا امام زمان عليه السلام رسيدهاند، يا از همين راهها تربيت شده و به مقامات بالا رسيدهاند و يا اينكه بر اساس ضرورتهاى خاصّى كه پيش