ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٨ - سپاس از امام زمان عليه السلام

سپاس از امام زمان عليه السلام‌

پيام آيت‌الله محمّدعلى گرامى به مناسبت نيمه شعبان‌

قرآن كريم در بيان آنچه اهل ايمان بدان پايبند و معتقدند مى‌فرمايد:

«آمَنَ الرَّسُولُ بِما أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ وَ الْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَ مَلائِكَتِهِ وَ كُتُبِهِ وَ رُسُلِهِ لا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِهِ ...»[١]

در اين آيه، مؤمنان به عنوان كسانى معرّفى شده اند كه به خدا، فرشتگان، كتاب‌هاى آسمانى و پيامبران خدا ايمان و اعتقاد دارند. امّا اين پرسش مطرح است كه ايمان به فرشتگان چه دخالتى در سعادت انسان دارد، كه خداوند آن را هم از اركان ايمان مؤمنان قرار داده است؟

زيرا ارائه برنامه سعادت با پيامبران است و جامعه نيز با امامان اصلاح و اداره مى‌شود، خداوند هم كه خالق كلّ هستى است، پس ديگر جايى براى اعتقاد به فرشتگان باقى نمى‌ماند. در پاسخ اين پرسش بايد گفت: چنان‌كه در علم كلام به عنوان يك قاعده كلّى بحث و اثبات شده است، شكر منعم واجب است و ظاهراً اين قاعده، اختصاص به منعم اصلى و مستقيم ندارد و شامل كسانى هم كه مجرا و مسير رسيدن نعمت‌ها هستند، نيز مى‌شود.

عقلاى عالم، هركس را كه به انسان احسانى كند، مستحقّ سپاس‌گزارى مى‌دانند و نداشتن حالت سپاس و تشكّر نسبت به منعم را زشت مى‌شمارند، هرچند منعم تنها وسيله و مجرايى براى رسيدن به نعمت باشد.

ترديدى نيست كه ملائكه الهى مجرا و طريق رسيدن نعمت‌هاى خداوند به بندگانند. جبرئيل مجراى نعمت‌هاى الهى در موضوعات معنوى و علم و ايمان است؛ عزرائيل مجراى نعمت‌هاى الهى در موضوع بيرون راندن از اين دنيا و زمينه‌سازى عروج و كمال بيشتر انسان است؛ اسرافيل مجراى نعمت الهى است در موضوع تحويل گرفتن انسان‌ها در