مشکاة الأنوار ت عطاردی - شیخ طبرسی - الصفحة ٢٩٣ - در عجب و خودخواهى

هدايت كنى و به طرف خدا و قرآن فراخوانى، اين خداوند است كه هر كس را بخواهد هدايت مى‌كند و نيز فرمود: آيا تو مى‌خواهى مردم را با كراهت به طرف اسلام دعوت كنى.

(١) ٦. على ٧ فرمود: براى خدا كار كنيد و رياء نداشته باشيد، زيرا هر كس براى خداوند كار نكند خداوند او را به مردم وامى‌گذارد.

(٢) ٧. حضرت رسول ٦ فرمود: هنگامى كه روز قيامت فرا رسيد منادى فرياد مى‌زند كه همه آن را مى‌شنوند، كجا هستند كسانى كه مردم را عبادت مى‌كردند، اينك برخيزيد و مزد خود را از آنها بگيريد من عملى را كه به مسائل دنيائى آلوده شود قبول نمى‌كنم.

(٣) ٨. على ٧ فرمود: همه دنيا به جهل آلوده است مگر آن جاهائى كه به نور علم روشن شده باشند، علم نيز راهنما هست ولى عمل به آن نتيجه بخش است، اعمال همه در معرض رياء مى‌باشند مگر اينكه از روى خلوص انجام شده باشند و اخلاص هم در معرض خطر است و بايد ديد پايان كار چه خواهد شد.

(٤)

در عجب و خودخواهى‌

(٥) ١. خداوند متعال مى‌فرمايد: اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد صدقات خود را با منت گذاشتن به نيازمندان باطل نسازيد، منت گذاشتن در واقع عجب و خودخواهى صدقه دهنده است.

(٦) ٢. در محاسن روايت شده كه خداوند متعال مى‌فرمايد: بعضى از بندگان مؤمن از من سؤال مى‌كنند كه او را به عبادت توفيق دهم، من چون او را دوست دارم به اين خواسته‌اش توجه نمى‌كنم، براى اينكه وى در اثر عبادت و طاعت دچار عجب نگردد.

(٧) ٣. امام صادق ٧ فرمود: هنگامى كه خداوند ابراهيم ٧ را به عنوان دوست خود برگزيد، به جبرئيل فرمود: زود ابراهيم را درياب كه گرفتار عجب نشود.