مشکاة الأنوار ت عطاردی - شیخ طبرسی - الصفحة ١٣١ - در فضيلت علم و عالم و تعلم و تعليم
جدال و مباحثه علم فرا گرفته او مردى موذى و مضر است و جاهلى است بصورت عالم.
او در اجتماعات شركت مىكند و با مطالب علمى و ادبى مردم را مشغول مىنمايد و خود را حليم و بردبار و خاشع و فروتن نشان مىدهد، در صورتى كه اصلا تقوى ندارد خداوند اين عالم را رسوا مىكند و دماغش را مىكوبد.
كسى كه براى تكبر علم فرا مىگيرد، و با افرادى نظير خود بگفتگو مشغول مىشود، براى توانگران تواضع مىكند و از لذتها و حلاوت مجالس آنها برخوردار است خداوند ديده بصيرت او را كور مىكند و آثار او را از ميان علماء مىبرد.
اما كسى كه براى فهميدن عقل و دانش فرا مىگيريد و شبها را بيدارى مىكشد و در تاريكىها نماز مىگذارد و از خداوند مىترسد، و همواره بخود مشغول است و زمانش را بخوبى درك مىكند و از نزديكترين برادرانش خائف است اين عالم روز قيامت در امان خواهد بود و بخواستههاى خود خواهد رسيد و مورد رحمت خداوند قرار خواهد گرفت.
(١) ٤٧. امام صادق ٧ فرمود: هر كس براى منفعت دنيا دنبال حديث برود او در آخرت بهرهاى نخواهد داشت و هر كس طالب آخرت باشد خداوند خير دنيا و آخرت به او مىدهد.
(٢) ٤٨. حضرت سجاد ٧ فرمود: هر كس علم را وسيله مال دنيا قرار دهد هرگز از آن سودى نخواهد برد.
(٣) ٤٩. امام صادق ٧ فرمود: هر گاه ديديد كه عالم دنيا را دوست دارد، او را در دين خود متهم بدانيد، زيرا هر كس چيزى را دوست دارد دنبال آن مىرود، خداوند متعال به داود ٧ وحى كرد بين من و خود عالم محب دنيا را واسطه مكن.
عالمى كه متوجه دنيا شود راه دوستى شما را با من سد مىكند. اين گونه علماء راهزنان هستند و نمىگذارند مردم خود را بطرف حق و حقيقت برسانند،