مشکاة الأنوار ت عطاردی - شیخ طبرسی - الصفحة ٤٤ - در امر به معروف و نهى از منكر
(١) ١٣. حضرت صادق ٧ به مفضل بن زيد فرمود: هر كس با سلطان ستمگرى درآويزد و به مخالفت او قيام كند، در صورتى كه گرفتار مصيبتى شود مأجور نخواهد بود و مزد صابران باو نمىرسد.
(٢) ١٤. امام صادق ٧ فرمود: بايد مؤمن و جاهل را امر به معروف و نهى از منكر كرد زيرا مؤمن پند مىگيرد و جاهل علم را فرا مىگيرد، اما حاكم مسلط كه با شمشير و تازيانه حكومت مىكند امر به معروف در او اثر ندارد.
(٣) ١٥. و نيز فرمود: خداوند متعال امور مؤمن را به خود تفويض كرده و فقط در يك مورد استثناء كرده و آن اين است كه اجازه نداده مؤمن خود را خوار كند و در قرآن فرموده: وَ لِلَّهِ الْعِزَّةُ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِلْمُؤْمِنِينَ پس مؤمن بايد عزيز باشد نه ذليل بعد فرمود: مؤمن از كوه هم عزيزتر است زيرا كوه را مىتوان با كلنگ كم كرد و ليكن مؤمن را نمىتوان از عقيدهاش كم كرد و او را متزلزل ساخت.
(٤) ١٦. محمد بن عرفه گويد: از حضرت موسى بن جعفر ٨ شنيدم مىفرمود: اگر امر به معروف و نهى از منكر را ترك كنيد افراد بد كردار بر شما مسلط خواهند شد و هر چه دعا كنيد مستجاب نمىگردد.
(٥) ١٧. مفضل بن عمر گويد: حضرت صادق ٧ فرمود: شايسته نيست مؤمن خود را خوار كند. گفتم: چگونه خود را خوار مىكند فرمود: خود را گرفتار مشكلات مىكند.
(٦) ١٨. مسعدة بن صدقه گويد: از حضرت صادق ٧ از امر به معروف و نهى از منكر سؤال شد كه آيا اين موضوع بر همه مردم واجب است فرمود: خير بر همه واجب نيست، گفته شد. چرا فرمود: امر به معروف و نهى از منكر بر افراد عالم و نيرومند كه در جامعه وجهه و اعتبار دارند واجب است نه بكسانى كه ناتوان هستند و باطل را از حق نمىشناسند.
در قرآن مجيد آمده است كه بايد از ميان شما دستهاى خود را آماده كنند و امر به معروف و نهى از منكر نمايند و جامعه را بطرف سعادت و خوش بختى راهنما باشند و در جاى ديگر فرموده است از امت موسى گروهى بودند كه مردم