مشکاة الأنوار ت عطاردی - شیخ طبرسی - الصفحة ٢٧٨ - گرفتاريهاى مؤمن

(١) ٣٩. اسماعيل بن جرير گويد: پس از اينكه از شترم سقوط كردم و آسيب ديدم با خود فكر كردم شايد مرتكب گناهى شدم كه اين بلا بر سرم آمد، روزى خدمت حضرت صادق ٧ رسيدم فرمود: ايوب گرفتار شد بدون اينكه مرتكب گناهى بشود.

ايوب از خداوند بهبودى خود را طلب نكرد، روزى گروهى نزد او آمدند تا از وى عيادت كنند ولى چهارپايان آنها از تعفن بدن ايوب جلو نيامدند، يكى از آنها گفت: اى ايوب اگر تو گنه‌كار نبودى گرفتار نمى‌شدى، او در اين جا از خداوند شفا خواست و خدا او را بهبودى داد.

(٢) ٤٠. حضرت صادق ٧ در تفسير آيه شريفه: وَ لَوْ لا أَنْ يَكُونَ النَّاسُ أُمَّةً واحِدَةً لَجَعَلْنا لِمَنْ يَكْفُرُ بِالرَّحْمنِ لِبُيُوتِهِمْ سُقُفاً مِنْ فِضَّةٍ فرمود: اگر خداوند اين كار را كرده بود همه مردم كافر مى‌شدند.

(٣)

گرفتاريهاى مؤمن‌

(٤) ١. حضرت باقر ٧ فرمود: خداوند متعال هر گاه بنده‌اى را دوست بدارد او را گرفتار مى‌كند وقتى كه براى رفع گرفتارى دعا مى‌كند خداوند مى‌فرمايد:

اى بنده من دعاى تو را شنيدم اگر دعاى تو را زود اجابت كنم توانائى دارم، اگر تأخير اندازم آن هم برايت خوب است.

(٥) ٢. حضرت رسول ٦ فرمود: گرفتاريهاى بزرگ پاداش بزرگ دارد، هر گاه خداوند بنده‌اى را دوست بدارد او را به بلاهاى بزرگ گرفتار مى‌كند، هر كس راضى باشد خداوند هم از وى راضى است و هر كس ناراحت گردد و خداوند هم از وى ناراحت مى‌گردد.

(٦) ٣. حضرت صادق ٧ فرمود: خداوند در زمين بندگانى دارد كه از ويژگان هستند هر گاه از آسمان تحفه‌اى فرود آيد آن‌ها را محروم مى‌كند و هر گاه بلائى فرود آيد به طرف آنها سوق مى‌دهد، آنان شيعيان على ٧ هستند.

(٧) ٤. حضرت سجاد ٧ فرمود: رسول اكرم ٦ فرمودند: بنده مؤمن‌