مشکاة الأنوار ت عطاردی - شیخ طبرسی - الصفحة ٢٦ - در فضيلت شكر

هنگام به سجده افتادند و سجده آن حضرت طول كشيد، پس از اينكه سرشان را بلند كردند گفتند: يا رسول اللَّه سجده شما بسيار طول كشيد و ما ناراحت شديم، فرمود جبرئيل به من نازل شد و گفت: اى محمد خداوند سلامت مى‌رساند و مى‌فرمايد:

من نسبت به كسانى كه تو را دوست دارند محبت دارم و آنها بايد بدانند اگر خيرى و شرى براى آنها پيش مى‌آيد عاقبت خوبى براى آنها دارد، آنها بايد پايان را بنگرند نه آغاز را رسول خدا فرمود: پس از شنيدن اين پيام چون مالى نداشتم صدقه بدهم و يا بنده‌اى نبود كه آزادش كنم از اين جهت سجده شكر بجاى آوردم تا خدا را سپاسگزار باشم.

(١) ١٥. ابو عبيده حذاء گويد: با حضرت باقر ٧ در اطراف مدينه حركت مى‌كرديم، او ناگهان سر بسجده نهاد پس از اينكه سر خود را از زمين برداشت گفت: از سجده ناگهانى من در شگفت شدى، گفتم آرى قربانت گردم، فرمود خداوند به من نعمتى ارزانى داشت خواستم هنوز وقت باقى است شكر آن را بجاى آورم.

(٢) ١٦. هشام بن احمد گويد: با موسى بن جعفر ٨ در اطراف مدينه حركت مى‌كرديم، او ناگهان از مركب پياده شد و به سجده رفت و سجده را طول داد، پس از اينكه سرش را برداشت گفتم: سجده را طولانى گرديد.

فرمود: ياد يكى از نعمت‌ها خدا را كردم و او را سپاس گفتم.

(٣) ١٧. امام صادق ٧ فرمود: هر يك از بندگان خداوند كه نعمتى بآنها برسد و با قلب و زبان خداوند را سپاس گويند، خداوند نعمت آنها را زياد مى‌كند. و فرمود: لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ‌.

(٤) ١٨. حضرت باقر سلام اللَّه عليه فرمود: بندگان خداوند هميشه بايد شاكر باشند.

(٥) ١٩. حضرت صادق ٧ فرمود: هر كس به شما نعمتى رسانيد از او سپاسگزار باشيد و فرمود: سپاسگزارى از منعم و اداء حقوق لازم است.