مشکاة الأنوار ت عطاردی - شیخ طبرسی - الصفحة ٢٦٦ - مؤمن و گرفتاريهاى او

(١) ١٣. امام صادق ٧ فرمود: اگر توانستيد گمنام بمانيد اين كار را انجام دهيد شما را چه مى‌شود كه اگر مردم از شما تعريف و تمجيد نكردند و يا از شما مذمت كردند در صورتى كه در نزد خداوند متعال اعتبار داشته باشى.

(٢) ١٤. امام صادق ٧ فرمود: هر كس از بدگوئى مردم صبر نداشته باشد از صاحب نعمت نمى‌تواند سپاسگزار باشد.

(٣) ١٥. امام باقر ٧ فرمود: خداوند از مؤمن از چهار گرفتارى پيمان گرفته است نخست از مؤمنى كه مانند او در ميان مردم رفتار مى‌كند و نسبت به وى حسد مى‌برد، دوم منافقى كه كارهاى او را مورد تعقيب قرار مى‌دهد، سوم شيطانى كه متعرض جان او مى‌شود و مى‌خواهد وى را هلاك كند، چهارم كافرى كه به باورهاى او عقيده ندارد در صورتى كه مؤمن به همين باورها زنده مى‌باشد.

(٤) ١٦. امام صادق ٧ فرمود: اگر مى‌خواهيد از ياران و برادران من باشيد بايد اطمينان داشته باشيد كه گروهى نسبت به شما دشمنى خواهند كرد، اگر چنين نباشيد از ياران من نخواهيد بود.

(٥) ١٧. فرمود: حواريون از اذيت و آزار مردم نسبت به خودشان به عيسى بن مريم ٧ شكايت كردند، عيسى فرمود: مؤمنان همواره مورد خشم مردم هستند و آنها را آزار و اذيت مى‌كنند.

(٦) ١٨. امام صادق ٧ فرمود: خداوند متعال هيچ بنده‌اى را مورد محبت خود قرار نمى‌دهد مگر اينكه مردم او را دشمن مى‌دارند.

(٧) ١٩. فرمود: خداوند مؤمن را چنان مبتلا مى‌كند كه گفتارش مورد قبول واقع نمى‌شود و در هنگام مخاصمه با دشمن در باره او به عدالت رفتار نمى‌گردد.

(٨) ٢٠. فرمود: خداوند متعال مؤمن را در دنيا در معرض هدف دشمن قرار داده، دشمن مى‌تواند بر مؤمن مسلط شود و او را از پا درآورد، اما نمى‌تواند بر دين او مسلط شود و اين است معنى آيه شريفه: فَوَقاهُ اللَّهُ سَيِّئاتِ ما مَكَرُوا.

(٩) ٢١. مفضل بن عمر گويد: مردى خدمت حضرت صادق ٧ عرض كرد: