مشکاة الأنوار ت عطاردی - شیخ طبرسی - الصفحة ٢٧٣ - در گرفتارى و امتحان مؤمن
دارد، خداوند او را گرفتار مىكند تا درجات او بالاتر رود هنگامى كه اين شخص مبتلا مىگردد مردم نزد او مىآيند و از گرفتاريهاى او اظهار همدردى مىكنند و به او تسلى مىدهند.
در صورتى كه اگر بدانند خداوند به جهت اين ابتلا درجات او را بالاتر برده است هرگز دل آنها براى او ناراحت نمىشد و او را تسليت نمىدادند و افرادى هم مىباشند كه براى آنها وسائل خوشى و آسايش فراهم مىشود و مقام دنيوى پيدا مىكنند، مردم ميايند و به او تبريك مىگويند در صورتى كه اگر بدانند چه مقدار در آخرت از مقام او كاسته شده هرگز به او تبريك نمىگفتند.
(١) ١٥. سلمان بن غانم گويد: حضرت صادق ٧ از من پرسيد شيعيان را چگونه يافتى؟ عرض كردم: آنها را محتاج يافتم، گرفتاريهاى آنها بسيار زياد است. فرمود: خداوند كمك مىكند. فرمود: اى سلمان مىخواهى عقيدهات را از دست بدهى و صد هزار در اختيارت قرار گيرد.
گويد: عرض كردم نه، به خداوند سوگند اگر به اندازه كوههاى تهامه به من طلا بدهند قبول نخواهم كرد. فرمود: كدام كس از تو و يارانت بىنيازتر مىباشند، آدمى براى حفظ عقيده خود مىتواند در زمين به سياحت پردازد و از برگ درختان و علفهاى بيابان تغذيه كند تا آن وقت كه مرگش فرا رسد.
(٢) ١٦. امام باقر ٧ فرمود: رسول اكرم ٦ فرمودند: كسى كه از جان و مالش بهرهاى نبرد خداوند به او نيازى ندارد.
(٣) ١٧. حضرت صادق ٧ فرمود: خداوند بندگانى دارد كه هر گرفتارى را از آنها رفع مىكند و اگر نور يكى از آنها بين اهل زمين تقسيم شود به همه خواهد رسيد.
(٤) ١٨. فرمود: چهل روز بر مؤمن نمىگذرد مگر اينكه مصيبت و بيمارى به او مىرسد، خداوند در اثر اين مصيبتها و صبر شكيبائى مؤمن به وى پاداش مىدهد.
(٥) ١٩. فرمود: اگر مؤمن مىدانست كه صبر در برابر مصائب چه اندازه پاداش