مشکاة الأنوار ت عطاردی - شیخ طبرسی - الصفحة ١٣٨ - در خصلتهاى شايسته
(١) ١٣. رسول اكرم ٦ فرمود: هر كس وضوى كاملى بگيرد و نمازش را نيكو بجاى آورد و زكاة مالش را بدهد و غضبش را حفظ كند و زبانش را نگهدارد و از گناهانش توبه نمايد، و مردم را بطرف اهل بيت فرا خواند، او به حقيقت ايمان رسيده و درهاى بهشت روى او باز مىباشد.
(٢) ١٤. رسول خدا ٦ فرمود: خداوند بزرگتر از اين است كه بندگان خود را به آن چه توانائى ندارند تكليف كند و خداوند عزيزتر از آن است كه در حكومت او چيزى باشد و او اراده نكرده باشد.
(٣) ١٥. رسول خدا ٦ فرمود: نيت مؤمن از عملش بهتر است و نيت فاجر از عملش بدتر است و هر كس باندازه نيت خود پاداش مىگردد.
(٤) ١٦. اسحاق بن عمار و يونس گويند: از امام صادق ٧ از معنى قول خداوند كه فرمود: خُذُوا ما آتَيْناكُمْ بِقُوَّةٍ پرسيديم مقصود قوت قلب است و يا بدن، فرمود هر دو.
(٥) ١٧. امام باقر ٧ فرمود: مردم روز قيامت با نيت خود محشور مىگردند.
(٦)
در خصلتهاى شايسته
(٧) ١. على ٧ فرمود: سه چيز موجب نجات است. حفظ زبان، گريه كردن بر گناهان و وسعت خانه.
(٨) ٢. امام باقر ٧ فرمود: سه چيز درجات آدم را بالا مىبرند و سه چيز موجب كفاره گناهان مىشوند و سه چيز آدمى را هلاك مىكنند و سه چيز آدمى را نجات مىدهند، اما درجات بلند سلام كردن و غذا خورانيدن و نماز در هنگام شب، اما كفارات وضوء گرفتن در هنگام سردى، رفتن به نماز در شبها و روزها و محافظت بر اجتماعات و اما موبقات: بخل پيروى از هوى نفس و خودبينى.
اما منجيات: ترس از خداوند در آشكار و نهان، ميانه روى در دارائى و نادارى و سخن عدل در هنگام خوشنودى و ناراحتى.