مشکاة الأنوار ت عطاردی - شیخ طبرسی - الصفحة ٢٣٩ - در فضيلت تنهائى و عبادت
هر گاه بگويد: اى خداى من. پروردگار او را پاسخ مىگويد. و مىفرمايد:
هر چه از من مىخواهى بپرس، و كارهايت را به من واگذار من كفايت مىكنم، بعد مىفرمايد: اى فرشتگان من اينك به بندهام توجه كنيد كه در شب تاريك مرا عبادت مىكند در صورتى كه غافلان در خواب هستند.
شما گواه باشيد كه من گناهان او را آمرزيدهام، در اين جا رسول اكرم ٦ فرمود: از خداوند بترسيد و به عبادت مشغول شويد و در دنيا زاهد باشيد و گرد اموال و ثروت نرويد، زيرا دنيا مكار و حيلهگر است و براى آن بقاء و دوامى نيست.
چه عزيزانى كه در دنيا هلاك شدند و هر كس به آن اعتماد كرد زيان ديد. و هر كس به آن دل بست عاقبت رسوا شد. بدانيد كه مقابل شما راه سخت و هولناكى هست، راه دور و دراز كه بايد شما براى آن زاد و توشه برداريد و بهترين زاد اين سفر تقوى است.
(١) ٥. امام رضا ٧ فرمود: حضرت سجاد سلام اللَّه عليه به مردى كه از خداوند مىخواست به وى صبر بدهد، فرمود: اى مرد اين چنين نگو بلكه از خداوند عافيت بخواه و هر گاه عافيت داد سپاسگزار باش زيرا شكر بر عافيت از صبر بهتر است. حضرت رسول ٦ مىفرمود:
«اللهم انى اسألك العافية و الشكر على العافية في الدنيا و الآخرة.»
(٢) ٦. عبد اللَّه بن سلام از رسول خدا ٦ از شعيب سؤال كردند نبى اكرم فرمودند: او به رسالت من و برادرم عيسى خبر داد، خداوند به شعيب گفت: در ميان قومت قيام كن و با زبان خود با آنها حرف بزن، هنگامى كه شعيب برخاست خداوند زبان او را گويا كرد و با مردم خود سخن گفت.
يكى از سخنان خداوند متعال به امت شعيب اين بود كه فرمود: آنها چگونه دعا مىكنند در حالى كه اين فقط رفتارى در زبانست و عمل براى آنها نيست، روزى كه من آسمانها و زمين را خلق كردم عزّت را در افراد ناتوان و قوت را در ضعفاء و غنى را در فقراء گذاشتم.