مشکاة الأنوار ت عطاردی - شیخ طبرسی - الصفحة ١٠٦ - در زهد و ترك دنيا
(١) ١٤. على ٧ فرمود: زهد ثروت است ورع سپر است بهترين زهد آن است كه مخفى باشد، زهد بدنها را كهنه مىكند و آرزوها را تجديد مىنمايد و مرگ را نزديك مىسازد و خواهشهاى نفسانى را دور مىكند، هر كس به زهد رسيد خوشحال مىشود و هر كس به آن دست پيدا نكرد به مشقت خواهد افتاد.
شرفى بالاتر از تقوى نيست. تجارتى مانند اعمال صالحه وجود ندارد و راهى بهتر از اين نيست كه آدمى در هنگام بروز شبهات توقف كند، هر كس بر گذشته تأسف نخورد و از آن چه بدستش آمده خوشحال شود زاهد است.
خداوند متعال در قرآن زهد را بخوبى تعريف كرده و فرمود: لِكَيْلا تَأْسَوْا عَلى ما فاتَكُمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِما آتاكُمْ. اى مردم زهد كوتاهى آرزوها سپاسگزارى از نعمتها و پرهيزكارى از حرامها مىباشد اگر نتوانستيد زهد پيشه كنيد سپاسگزارى از نعمتها را فراموش نكنيد خداوند براى آن دلائلى اقامه كرده كه عذر شما پذيرفته نمىشود.
(٢) ١٥. حضرت رسول ٦ فرمود: هر گاه مشاهده كرديد كه مردى زاهد شده از وى حكمت فرا گيريد كه به او حكمت تلقين شده است.
(٣) ١٦. خدمت حضرت صادق ٧ عرض شد زهد چيست فرمود: خداوند در قرآن مجيد حدود آن را معين كرده و فرمود: لِكَيْلا تَأْسَوْا عَلى ما فاتَكُمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِما آتاكُمْ.
(٤) ١٧. على ٧ فرمود: هر كس دو روزش مساوى باشد مغبون است، هر كس همش دنيا باشد حسرتش بيشتر مىباشد در هنگامى كه دنيا از دستش مىرود. هر كس فردايش از امروز و ديروز بدتر باشد محروم است هر كس فقط در فكر دنيا باشد و آخرتش را فراموش كند، هلاك مىشود هر كس داراى نقصانى باشد و فكرش راه حقيقت را نگيرد مرگ براى او بهتر است، دنيا با رنگ و بوئى كه دارد آدميان را بطرف خود جلب مىكند و اهل دنيا گول آن را مىخورند و آخرت نيز اهلى دارد كه به آن توجه دارند، آنها از مفاخرت با اهل دنيا خوددارى مىكنند و با آنها انس و الفتى ندارند و گول ظواهر آن را