مشکاة الأنوار ت عطاردی - شیخ طبرسی - الصفحة ٢٦٨ - مؤمن و گرفتاريهاى او
بلكه اسرار آنان را شنيدند و پخش كردند. و در نتيجه پيامبران كشته شدند و پا به دست ستمگران گرفتار شدند، از اين جهت آن مردم به عنوان قاتل و گناهكار معرفى شدند.
(١) ٢٥. حضرت باقر ٧ فرمود: مؤمن در زندگى خانوادهگى مبتلا مىگردد و همواره مورد اذيت و آزار يكى از خويشاوندان هست و اگر در خانواده كسى نبود او را رنج دهد از همسايه در عذاب خواهد بود.
(٢) ٢٦. امام باقر ٧ فرمود: گروهى در زمان هود نبى ٧ گرفتار قحطى شدند آنها نزد هود رفتند و از او خواستند تا دعا كند خداوند براى آنان باران نافعى بفرستد، در اين هنگام پيرزنى بدزبان و فحاش از منزل هود بيرون شد و گفت: چرا هود براى خودش دعا نمىكند.
مردم گفتند: ما را نزد هود ببريد، گفت: او اكنون در ميان مزرعه مشغول آبيارى است مىخواهيد نزد او برويد، آنها نزد هود رفتند و ديدند او مشغول نماز است، هود هر گاه از كار فارغ مىشد دو ركعت نماز مىخواند.
در اين هنگام هود از آنها پرسيد حاجت شما چيست؟ گفتند: ما براى حاجتى نزد شما آمديم ولى چيز شگفتى مشاهده كرديم، هود گفت چه ديديد؟
گفتند: پيرزن بدزبان و فحاشى را مشاهده كرديم كه بر سر ما فرياد كشيد.
هود گفت: او زن من است و من دوست دارم عمر او طولانى شود، گفتند:
اى پيغمبر خدا چرا مىخواهى عمر او طولانى شود؟ گفت: هيچ مؤمنى نيست مگر اينكه كسى او را اذيت مىكند و من اكنون خداوند را سپاس مىگويم كه زير دستم را آزار دهنده من قرار داده است، و اگر او نبود بدتر از آن بر من مسلط مىشد.
(٣) ٢٧. على ٧ فرمود: رسول اكرم ٦ فرمودند: اگر مؤمن در سوراخ موشى قرار گيرد خداوند آزار دهندهاى براى او مىرساند، زيرا مؤمن بايد كفاره گناهان خود را در دنيا مشاهده كند.
(٤) ٢٨. رسول اكرم ٦ فرمود: مؤمن از دنيا نمىرود مگر اينكه دلش ذوب