مشکاة الأنوار ت عطاردی - شیخ طبرسی - الصفحة ١٠٤ - در زهد و ترك دنيا

مى‌نمائيد.

(١) ٩. امام صادق ٧ فرمود: هر گاه نخواستيد كار خيرى بكنيد يك سال به آن ادامه دهيد و بعد اگر خواستيد باز هم عمل كنيد و يا ترك نمائيد.

(٢) ١٠. فرمود: بپرهيزيد از اينكه چيزى را بر خود واجب كنيد و بعد دوازده ماه آن عمل را ترك كنيد و انجام ندهيد.

(٣)

در زهد و ترك دنيا

(٤) ١. على ٧ فرمود: از جمله معاونين اخلاق در امور دين زهد در دنيا مى‌باشد.

(٥) ٢. فرمود: مقصود از زهد در دنيا دنبال آرزوهاى دور و دراز نرفتن است و اينكه هر گاه نعمتى رسيد بايد شكرگزارى كرد. و از هر چه خداوند حرام كرده بايد دورى نمود.

(٦) ٣. از حضرت سجاد ٧ سؤال شد زهد چيست؟ فرمود: زهد ده قسم است و بالاترين درجه زهد پائين‌ترين مقام ورع است و بالاترين مرتبه ورع پائين‌ترين رتبه يقين است و بالاترين درجه يقين پائين‌ترين درجه رضا مى‌باشد و در آيه شريفه زهد را به خوبى وصف كرده و گفته: لِكَيْلا تَأْسَوْا عَلى‌ ما فاتَكُمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِما آتاكُمْ‌.

(٧) ٤. امام صادق ٧ فرمود: زهد در دنيا به اين نيست كه مال خود را تباه كند و يا حلالى را حرام نمايد بلكه مقصود از زهد اين است به آنچه در دست دارى بيش از آنچه در دست خداوند است مطمئن نشوى.

(٨) ٥. على ٧ فرمود: علامت كسى كه به ثواب آخرت مايل است اين مى‌باشد كه از زرق و برق دنيا چشم بپوشد باز هم به اندازه آنچه برايش مقدر شده نمى‌تواند بدست آورد، مغبون كسى است كه در آخرت بهره‌اى نداشته باشد.

(٩) ٦. امام صادق ٧ فرمود: هر كس در دنيا زاهد باشد خداوند حكمت را