مشکاة الأنوار ت عطاردی - شیخ طبرسی - الصفحة ١٨٠ - در آداب معاشرت

برآوردن حوائج او كوشش كنى و رضايت او را حاصل نمائى و با گفتارش مخالفت نكنى.

سوم اينكه با جان و مالت او را يارى كنى و با دست و زبانت از او دفاع نمائى، چهارم اينكه هميشه راهنماى او باشى و اسرار او را حفظ كنى، پنجم اينكه خود سير نباشى و او گرسنه باشد و پوشيده باشى و او برهنه باشد و آب بنوشى در حالى كه او تشنه باشد.

ششم اينكه تو زن و خادم داشته باشى و او زن و خادم نداشته باشد و اگر چنين است خدمت كارت را بفرست تا لباس او را بشويد و برايش غذا آماده كند و بسترش را پهن كند و اين روابطى است كه بين شما مقرر شده است.

هفتم اينكه او را از پيمانش برهانى دعوتش را اجابت كنى و در جنازه او شركت نمائى و اگر بيمار شد او را عيادت كنى و در رفع حوائج او بكوشى و نگذارى كه او از تو چيزى بخواهد هر گاه چنين كردى حق او را اداء كرده‌اى.

(١) ٢٣. امام صادق ٧ فرمود: به خداوند نزديك شويد به اينكه نسبت به برادران خود نيكى كنيد.

(٢) ٢٤. امام صادق ٧ فرمود: هر كس يكى از كارهاى مردم را در دست گرفت و در آن با عدالت رفتار كرد و در خانه‌اش را بروى مردم باز نمود.

خداوند متعال بر خود فرض كرده كه روز قيامت او را نترساند و به بهشت وارد كند، از امام ٧ سؤال شد كه پائين‌ترين حق مؤمن چيست فرمود: اينكه نيازمنديهاى او را رفع كند و خود را بر او مقدم ندانند.

(٣) ٢٥. روايت شده كه رسول خدا ٦ فرمود: هر گاه بزرگ يك ملتى و گروهى نزد شما آمد منزلت او را محترم بشماريد.

(٤) ٢٦. فرمود: مؤمنى كه با مردم معاشرت مى‌كند و از ناراحتى‌ها صبر مى‌نمايد از آن كس كه در اجتماعات آنها شركت نمى‌كند و در ناراحتى صبر ندارد اجرش بيشتر است.

(٥) ٢٧. امام صادق ٧ فرمود: حرمت مؤمن از كعبه بيشتر مى‌باشد.