مشکاة الأنوار ت عطاردی - شیخ طبرسی - الصفحة ١٧٩ - در آداب معاشرت

مردم مى‌باشد آنها هر گاه با هم نزاع كردند و از هم دور شدند آنها را به هم نزديك كنيد.

(١) ١٤. هر مؤمن در او يك شوخى هست.

(٢) ١٥. على ٧ فرمود: از مزاح دورى كنيد كه حيثيت شما را مى‌برد و كينه در دل‌ها پديد مى‌آورد، مزاح با اشخاص خود فحش كوچك است.

(٣) ١٦. امام صادق ٧ فرمود: از مزاح دورى كنيد كه آبرو را مى‌برد و سنگينى مرد را زائل مى‌سازد، ياران رسول خدا ٦ جمع مى‌شدند و سخن‌هاى لغو و بى‌فايده بر زبان جارى مى‌كردند و مى‌خنديدند، در اين جا آيه شريفه نازل شد: أَ لَمْ يَأْنِ لِلَّذِينَ آمَنُوا أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِكْرِ اللَّهِ‌ هنگامى كه اين آيه را شنيدند از كار خود دست برداشتند.

(٤) ١٧. حضرت كاظم ٧ فرمود: يحيى بن زكريا ٧ گريه مى‌كرد و هرگز خنده نداشت و عيسى خنده مى‌كرد و گريه نداشت، و آنچه را كه عيسى عمل مى‌كرد از يحيى بهتر بود.

(٥) ١٨. امام صادق ٧ فرمود: خنده مؤمن تبسم است. () در روايتى ديگر آمده هر گاه با صداى بلند خنده كردى بگو: بار خدايا مرا مورد بغض خود قرار مده.

(٦) ١٩. على ٧ فرمود: يكى از نادانى اين است كه مردى بدون جهت خنده كند.

(٧) ٢٠. امام صادق ٧ فرمود: زيادى خنده ايمان را مى‌برد.

(٨) ٢١. امام رضا ٧ فرمود: هر گاه مردى در مجلس باشد او را با كنيه نام ببر و اگر غائب بود با نام ذكرش كن.

(٩) ٢٢. امام صادق ٧ فرمود: مؤمن را بر مؤمن هفت حق هست و اگر يكى از آنها در باره او انجام نگيرد از فرمان خدا خارج شده است و خداوند به او توجهى نخواهد كرد، راوى گويد: عرض كردم آن هفت حق را بيان فرمائيد.

فرمود: از همه آسان‌تر آنكه هر چه براى خود دوست دارى براى او هم دوست بدار و هر چه براى خودت نمى‌پسندى براى او هم مپسند. دوّم اينكه در