مشکاة الأنوار ت عطاردی - شیخ طبرسی - الصفحة ١٣٦ - در گفتار و كردار

مردى مى‌ميرد و فرزندى از خود بجاى نمى‌گذارد، فرمود: بلكه رقوب واقعى اين است كه مردى مى‌ميرد و فرزندى قبل از او از دنيا نمى‌رود كه او را براى خود حسنه‌اى بشمارد، اگر چه بعد از وى در دنيا فرزندان زيادى بمانند.

بعد پرسيد «صعلوك» چيست؟ گفتند صعلوك كسى را گويند كه فقير است و مالى ندارد فرمود: صعلوك كسى است كه قبل از مرگش مالى براى خود به آن دنيا نفرستاده اگر چه در دنيا مال فراوانى داشته باشد.

بعد پرسيد «صرعه» در ميان شما چه معنائى دارد؟ گفتند: صرعه آن است كه بسيار نيرومند باشد و كسى نتواند پيشانى او را به خاك بگذارد، فرمود:

صرعه شخصى است كه شيطان با مشت خود در قلب او فرود آورد و غضبش شدت پيدا كند و خونش ظاهر گردد، اما بعد متذكر خدا شود و با حلمش غضب خود را بر زمين زند.

(١) ٧. حضرت باقر ٧ فرمود: هنگامى كه وفات حضرت رسول ٦ فرا رسيد جبرئيل نازل شد و گفت: يا رسول اللَّه آيا ميل دارى بدنيا برگردى، فرمود: خير من رسالت خود را تبليغ كردم، بار ديگر سؤال خود را تكرار كرد، فرمود: خير مى‌خواهم نزد دوست خود بروم بعد از اين متوجه مردم شدند و فرمودند:

اى مردم پيغمبرى بعد از من نيست و سنتى بعد از سنت من نخواهد بود، هر كسى مدعى نبوت شد ادعايش باطل و بدعت است او را بكشيد، او در آتش و هر كس كه از وى متابعت كند در آتش خواهد بود، اى مردم قصاص را زنده كنيد و حق را به صاحب حق بدهيد و از هم پراكنده نشويد، اسلام بياوريد تا سالم باشيد، خداوند و رسولانش پيروز هستند.

(٢) ٨. حضرت صادق ٧ به ابو بصير گفتند: اى ابو محمد همواره ورع داشته باشيد و در عبادت بكوشيد و راست گوئى پيشه كنيد، اداء امانت داشته باشيد و در رفاقت حسن خلق را عمل نمائيد و سجده را طولانى كنيد، كه اين صفات از سنين گذشتگان است و فرمود: اوابون همان توابون هستند.