مشکاة الأنوار ت عطاردی - شیخ طبرسی - الصفحة ٢٩٤ - در عجب و خودخواهى
(١) ٤. حضرت باقر ٧ فرمود: خداوند متعال مىفرمايد: بعضى از بندگان مؤمن از من توفيق عبادت مىخواهند من به جهت اينكه براى او عجب و خودپسندى پيش نيايد اين توفيق را به وى نمىدهم، بعضى از بندگان مؤمن را فقط فقر اصلاح مىكند و اگر او را بىنياز كنم هلاك مىگردد.
(٢) ٥. حضرت رسول ٦ فرمود: خداوند متعال مىفرمايد: بعضى از بندگان من شايستگى پيدا نمىكنند مگر اينكه توانگر شوند و تندرست باشند، لذا من آنها را ثروتمند مىكنم و بدن آنان را سالم مىگردانم تا امور دين آنها اصلاح گردد.
بعضى از بندگان مؤمن كسانى هستند كه دين آنها فقط با فقر و تنگدستى و بيمارى محفوظ مىماند و من مىدانم كه دين آنها را چگونه نگه دارم، بعضى از بندگان مؤمن بسيار كوشش مىكنند كه عبادت كنند، آنها شبها از خواب شيرين بر مىخيزند و خود را به مشقت مىاندازند و عبادت مىكنند.
بعضى از شبها من اين چنين بندگان را خواب مىبرم و آنها موفق نمىشوند از خواب برخيزند و عبادت كنند، او صبح از خواب بر مىخيزد و از اينكه در خواب مانده و نتوانسته نماز شب بخواند خود را سرزنش مىكند و اظهار ناراحتى مىنمايد.
اگر اين مرد مؤمن همه شبها موفق شود نماز شب بخواند عجب او را فرا مىگيرد و همين عجب و خودخواهى او را به فساد مىكشاند، و او در اثر خودخواهى خويشتن را هلاك خواهد كرد و او چنين خيال مىكند كه بهتر از او عابدى نيست، و در نتيجه از خداوند دور مىگردد.
(٣) ٦. على ٧ فرمود: تواضع بالاترين مقام آدم است عجب و خودخواهى آدمى را به وحشت و تنهائى گرفتار مىكند. از مرد خودخواه متكبر كه تا ديروز نطفه بود و حالا فخر و مباهات مىكند تعجب مىكنم در حالى كه اين مرد فردا مردارى خواهد شد.
(٤) ٧. حضرت رسول ٦ فرمود: يكى از روزها موسى بن عمران در جايى