مشکاة الأنوار ت عطاردی - شیخ طبرسی - الصفحة ٩٦ - در كرامت مؤمن در نزد خدا
قبول خداوند نيست اگر پرده طبيعت كنارى رود و مقام مؤمنين روشن شود آن وقت همه در برابر اهل ايمان خاضع خواهند شد و كارهاى آنها آسان مىگردد و همه از آنها اطاعت خواهند كرد.
(١) ٢٧. اسحاق بن عمار گويد: ثروت من زياد شد و من در خانه خود دربانى گذاشتم تا فقراء شيعه را از خانه من دور كند بعد عازم مكه شدم و بر حضرت صادق ٧ وارد گرديدم و سلام كردم امام با چهرهاى گرفته پاسخ سلام مرا دادند، عرض كردم قربانت گردم چرا نسبت به من حالت شما دگرگون شده است؟
فرمود: براى اينكه حالت براى فقراء تغيير كرده است و مؤمنين را به خانهات راه نمىدهى گفتم من مىدانم آنها دين حق دارند، و ليكن ترسيدم مشهور شوم فرمود: اى اسحاق با آنها معاشرت داشته باش و تو نمىتوانى آنها را از خود دور كنى من هر چه كوشش كردم اجازه دهد امام قبول نكرد.
(٢) ٢٨. امام صادق ٧ فرمود: هر مؤمنى ميل دارد نزد برادر مؤمن خود برود و در آن جا دمى بياسايد همان طور كه هر پرندهاى با مانند خودش انس مىگيرد.
(٣) ٢٩. حماد بن عثمان گويد: خدمت حضرت صادق ٧ بودم كه يكى از اصحاب ما وارد شد امام به او فرمود: فلان شخص از شما شكايت دارد، گفت او از اين جهت از من شكايت مىكند كه من حق خود را از وى گرفتهام.
امام ٧ فرمود: شما خيال مىكنى چون حقت را از وى گرفتهاى كار بدى نكردهاى مگر نمىدانى كه خداوند در قرآن فرموده يَخافُونَ سُوءَ الْحِسابِ مگر آنها مىترسند كه خداوند به آنها ستم كند نه آنها مىترسيدند كه خداوند حقوق مردم را از آنها بگيرد از اين جهت او را سوء حساب نام برده است آرى هر كس از برادرش حساب بكشد بد كرده است.
(٤) ٣٠. حضرت صادق ٧ فرمود: با مردم غش نكن كه بىدوست خواهى ماند.