مشکاة الأنوار ت عطاردی - شیخ طبرسی - الصفحة ٩٤ - در كرامت مؤمن در نزد خدا

باشد، خداوند روز قيامت دست او را در گردنش مى‌گذارد تا هنگامى كه از حساب مردم فارغ شود.

(١) ١٤. حضرت صادق ٧ به عبد الملك نوفلى فرمودند: سلام مرا به دوستانم برسان و به آنها بگو من از شما شفاعت مى‌كنم مگر از هفت چيز.

كسى كه دائم الخمر باشد و قماربازى كند و سخن مؤمنى را رد كند بر مؤمن تكبر كند. احتياجات مؤمن را برنياورد و نگذارد حاجت مؤمن را برآورند و به مؤمن دختر ندهد.

گويد: عرض كردم: به خداوند سوگند ما هيچ موحدى را كه خدا را از روى بصيرت شناخته باشد و هر كس و در هر مقامى كه باشد او را محترم مى‌دانيم و اموال خود را در اختيار او مى‌گذاريم، امام فرمود: شما راست مى‌گوييد خداوند شما را آزمايش فرمود شما از امتحان بيرون شديد.

(٢) ١٥. امام صادق ٧ فرمود: هر مرديكه ولايت ما را قبول كند و بعد با ناصبيان ملاقات نمايد، و با آنان دوستى و محبت داشته باشد و يا موجبات خوشحالى آنان را فراهم سازد، ما از وى برائت ميجوئيم و او مستحق آتش خواهد بود.

(٣) ١٦. يكى از اصحاب مى‌گفت به حضرت صادق ٧ عرض كردم: برادران ما كارهاى حكومتى انجام مى‌دهند، آيا آنها را دعا كنيم فرمود: آنها براى شما نفعى دارند گفت: خير امام ٧ فرمود: از آنها بيزارى بجوئيد كه خداوند از آنها بيزار است.

(٤) ١٧. حضرت امام حسن عسكرى ٧ فرمودند: كفاره كارهاى حكومتى اين است كه حاجت برادران خود را برآورى.

(٥) ١٨. حضرت صادق ٧ فرمود: من خمس را به شما شيعيان واجب كردم از اموال پنج يك به نيازمندان بدهيد. اينك به جاى آن نيكى به برادران ايمانى را گذاشتم.

(٦) ١٩. مردى خدمت امام حسن عسكرى ٧ عرض كرد: چگونه ابو دلف‌