مشکاة الأنوار ت عطاردی - شیخ طبرسی - الصفحة ٨ - در توحيد

چيزى را كه خداوند از آن نهى فرموده به او نسبت دهد كاذب است، خداوند متعال فرموده: إِنَّما يَفْتَرِي الْكَذِبَ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِآياتِ اللَّهِ وَ أُولئِكَ هُمُ الْكاذِبُونَ‌.

(١) ٧. حضرت امام جواد ٧ فرمود: معنى توحيد اين است كه همه ملّت‌ها با هر زبان و لغتى كه سخن مى‌گويند خداوند را واحد بدانند.

(٢) ٨. امام صادق ٧ فرمود: اساس دين توحيد است و توحيد اين است كه بر خداوند روا ندارى آنچه را كه بر تو روا داشته، و عدل آن است كه به خداوند نسبت ندهى آن چه را كه تو از عمل به آن مورد سرزنش قرار گرفته‌اى.

(٣) ٩. حضرت رضا ٧ فرمود: هر كس‌ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ را بخواند و به آن ايمان بياورد خداوند را شناخته است.

(٤) ١٠. ابن عباس گويد: يكى از اعراب خدمت حضرت رسول ٦ رسيد و عرض كرد يا رسول اللَّه از نوادر علم چيزى به من بياموز، حضرت فرمود: از اصل علم چيزى فرا گرفته‌اى كه اكنون از نوادر آن مى‌پرسى؟ پرسيد اصل چيست؟ رسول اكرم فرمود: معرفت خداوند و صفات او را شناختن.

مرد عرب پرسيد: معرفت واقعى و حقيقى خداوند چيست؟ فرمود:

شناخت واقعى خداوند اين است كه براى او مانند و نظيرى معتقد نباشى، و اينكه خداوند يكى است و شريكى ندارد، آغاز و انجامى براى او نيست در ظاهر و باطن وجود دارد، مانند ندارد، هر كس خداوند را چنين بداند او خداوند را به حقيقت شناخته است.

(٥) ١١. حضرت موسى بن جعفر ٧ در پاسخ سؤالى در باره توحيد فرمود:

از آنچه قرآن فرموده تجاوز نكن، خداوند در قرآن فرموده: اگر در آسمان و زمين دو خداوند بود در آن جا فساد پيدا مى‌شد.

(٦) ١٢. حضرت صادق ٧ فرمود: خداوند به چيزى شباهت ندارد، و چيزى شبيه او نيست، هر چه در خيالت پيدا شود خداوند بر خلاف آن است.