مشکاة الأنوار ت عطاردی - شیخ طبرسی - الصفحة ٥٠ - در فضيلت ذكر

را در جوار خود قرار خواهم داد.

(١) ١٣. حضرت رسول ٦ فرمود: در خواب يكى از مردان امت خود را ديدم كه شياطين او را فرا گرفته بودند. در اين هنگام ذكر خداوند آمد و شياطين را از وى دور كرد.

(٢) ١٤. جابر گويد: خدمت حضرت باقر ٧ عرض كردم گروهى از مردم هستند هر گاه صوت قرآن بشنوند و يا چيزى از قرآن را براى آنها بخوانند بيهوش مى‌شوند، بطورى كه اگر دست و پاى آنها را قطع كنند متوجه نمى‌شوند.

فرمود: سبحان اللَّه اين عمل شيطانى است و نبايد اين كار را بكنند، بلكه بايد قرآن را طورى قرائت كنند تا رقت قلب حاصل شود و ترسى در دلها پديد آورد و اشكى جارى كند.

(٣) ١٥. در كتاب مجمع البيان در تفسير آيه شريفه‌ ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُكُمْ مِنْ بَعْدِ ذلِكَ فَهِيَ كَالْحِجارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةً از حضرت رسول ٦ روايت شده كه فرمود:

سخن زياد نگوئيد و به ذكر خداوند مشغول باشيد. پرحرفى دلها را به قساوت مى‌كشد و از رحمت خدا دور هستند كسانى كه قساوت قلب دارند.

(٤) ١٦. يكى از معصومين : فرمود: هر گاه زمستان فرا رسد منادى از طرف آسمان ندا مى‌كند اى اهل قرآن شب‌ها طولانى شد نماز بگذاريد و روزها كوتاه شد روزه بگيريد. اكنون اگر توانائى نداريد در شب‌ها نماز بخوانيد و يا قدرت نداريد دشمن را از خود دور كنيد و بخل داريد نمى‌توانيد انفاق كنيد پس ذكر خداوند را بگوئيد.

(٥) ١٧. حضرت صادق ٧ فرمود: مؤمن در باره مواسات و از خودگذشتگى و ذكر خداوند بسيار مورد امتحان قرار گرفته است مقصود من از ذكر

سبحان اللَّه‌

و يا

الحمد للَّه‌

نيست بلكه در هنگام ارتكاب حرام از خداوند ياد كند و گناه نكند.

(٦) ١٨. رجاء بن ابى ضحاك گويد: مامون به من امر كرد تا على بن موسى الرضا ٧ را از راه بصره و اهواز و فارس بطرف خراسان ببرم و او را خود