مشکاة الأنوار ت عطاردی - شیخ طبرسی - الصفحة ٤٨ - در فضيلت ذكر

علم و دانش فرا مى‌گيرى.

خداوند متعال به اين گونه مجالس توجه مى‌كند و رحمت او شامل تو هم مى‌شود و هر گاه متوجه شدى كه در مجلسى خدا را در نظر نمى‌گيرند و اهل هوى و هوس مى‌باشند با آنها مجالست نكن زيرا تو از اين مجلس سودى نخواهى برد و اگر جاهل باشى بر جهلت افزوده خواهد شد و ممكن است عذابى بر آنها فرود آيد و شما را هم فرا گيرد.

(١) ٥. يكى از اصحاب به حضرت صادق ٧ گفت: گرامى‌ترين مخلوقات نزد خداوند چه افرادى هستند، فرمود: كسانى كه ذكر خدا را بگويند و از وى اطاعت كنند.

(٢) ٦. على ٧ فرمود: ذكر بر دو نوع است نخست هنگام مصيبت و بهترين ذكر آن است كه در هنگام ارتكاب گناه ياد خدا باشيد و از گناه دست بكشيد.

(٣) ٧. حضرت رسول ٦ فرمود: بالاترين اعمال بر سه قسم هستند: نخست اينكه منصف باشى، با برادران ايمانى خود مواسات كنى، و در هر حال خدا را فراموش ننمائى.

(٤) ٨. از اهل بيت عليهم السّلام روايت شده كه فرمودند: ذكر خدا به هفت عضو انسان تقسيم شده است. زبان، روح، نفس، عقل، معرفت، سر، قلب و هر يك از آنها نيازمند به استقامت هستند. استقامت زبان به اين است كه از آن جز صدق و صفا تراوش نكند و استقامت روح به اين است كه در همه جا حضور پيدا كند.

استقامت نفس اين است كه هميشه بياد خدا باشد و اگر خطائى از وى سر زد استغفار كند و استقامت قلب اين است كه اگر لغزشى از وى صادر شد معذرت بخواهد، و استقامت عقل اين است كه از جهان اعتبار بگيرد و پند پذير باشد، و استقامت معرفت افتخار است و استقامت سر اين است كه به عالم اسرار متوجه شود.