مشکاة الأنوار ت عطاردی - شیخ طبرسی - الصفحة ١٩٨ - در رفتار با مردم و مواساة
مردم محبت دارد.
(١) ٣. سكونى گويد: به امام باقر ٧ گفتم: من گاهى بين دوستانم چيزى تقسيم مىكنم اين را از چه طريقى و به چه كسى بدهم؟ فرمود: اشخاص متدين فقيه، فاضل و كسى كه از باطل به طرف حق آمده بدهيد و اينها سزاوارتر مىباشند.
(٢) ٤. امام صادق ٧ فرمود: خوشا به حال بنده گمنامى كه مردم را بشناسد و با آنها رفت و آمد و گفتگو داشته باشد، ولى در اعمال و كردار آنها دخالت نكند و با قلبش منكر كارهاى آنها گردد، آنها او را در ظاهر بشناسند و او آنان را در باطن شناسائى كند.
(٣) ٥. رسول خدا ٦ فرمود: خداوند متعال مىفرمايد: يكى از خوش بختترين دوستان من مردى است كه با خود حالى داشته باشد و عبادت خدا را به جاى آورد و در ميان جامعه گمنام باشد، به روزى مختصرى كه دارد قانع گردد و هنگامى كه از دنيا مىرود ميراث او اندك و گريهكنندگانش كم باشند.
(٤) ٦. حضرت صادق ٧ فرمود: مردى در باره رفيقش سخنان درستى مىگويد ولى براى او موجبات ناراحتى فراهم مىكند، اين شخص در نزد خداوند كاذب به حساب مىآيد اما ديگرى نسبت به برادرش دروغ مىگويد و اين دروغ به او سود مىرساند، نزد خداوند از راست گويان به شمار مىرود.
(٥) ٧. فرمود: اگر اندوهى از مسلمانى برطرف كنى از روزه و نمازت افضل است و اين بهترين چيزى است كه خداوند به شما مىدهد.
(٦) ٨. فرمود: هر كس محزونى را خوشحال كند و يا غمى را بزدايد خداوند هفتاد و سه رحمت براى او مىنويسد كه هفتاد و دو عدد را براى او ذخيره مىكند و يكى را فورا مىدهد.
(٧) ٩. رسول اكرم ٦ فرمود: كمك كردن تو به يك ضعيف از بزرگترين صدقهها مىباشد، فرمود: خداوند به من امر كرده كه با مردم رفتار خوبى داشته