مشکاة الأنوار ت عطاردی - شیخ طبرسی - الصفحة ١٩٦ - در فضيلت رفت و آمد با يك ديگر
او را فرا مىگيرد.
(١) ٣. رسول اكرم ٦ فرمود: فرشتهاى مشاهده كرد مردى كنار در منزلى توقف كرده است، پرسيد اى بنده خدا براى چه اين جا ايستادهاى؟ گفت برادرى در اين منزل دارم و منتظرم او را ملاقات كنم. گفت: شما با او نسبت خويشاوندى دارى و يا حاجتى شما را بطرف او كشانيده است.
گفت: حاجتى به او ندارم و خويشاوند او هم نيستم ولى با هم برادر هستيم، در اين هنگام آن فرشته گفت: من رسول خدا هستم و خدا شما را سلام مىرساند و مىگويد: تو به زيارت من آمدى و اينك بهشت را براى تو ارزانى داشتم، و تو را از آتش دوزخ آسوده كردم.
(٢) ٤. امام باقر ٧ فرمود: هر كس برادر دينى خود را براى خدا ملاقات كند مانند اين است كه خداوند را زيارت كرده باشد، و هر گاه با او مصافحه كند هر چه از خداوند بخواهد به او مىدهد.
(٣) ٥. يكى از روزها امير المؤمنين ٧ با اصحاب خود بيرون شدند در حالى كه بر مركبى سوار بودند، در اين جا متوجه ياران خود شدند و گفتند: شما حاجتى داريد؟ گفتند: خير، ما دوست داريم با شما باشيم. فرمود: پس شما هم سوار شويد، پياده راه رفتن با سواره موجب ذلّت پيادگان و فساد سواره مىگردد.
(٤) ٦. رسول اكرم ٦ فرمود: خداوند فرموده: كسانى كه به خاطر من با هم دوست شوند و با هم بنشينند، و با هم رفت و آمد كنند من هم آنها را دوست مىدارم.
(٥) ٧. امام باقر ٧ فرمود: خداوند بهشتى دارد كه جز سه نفر كسى وارد آن جا نخواهد شد، مردى كه حق را قبول كند و لو به ضررش باشد، مردى كه برادر دينى خود را براى خدا ملاقات كند و مردى كه در باره برادر مؤمن خود ايثار كند.
(٦) ٨. حضرت رسول ٦ فرمود: بيشتر از سه روز نمىتوانيد با هم ترك رابطه كنيد.