تأثیر تغذیه بر اخلاق - پوریزدی، رحمت - الصفحة ٦٠ - ٦ تأثیر و تأثر (اثرگذاری و اثرپذیری)

صاحب قرابادین کبیر[١] چنین می‌نویسد:

غذای دوایی:

آن است که تأثیر آن در بدن به ماده و کیفیت هر دو باشد به همان نحو با غلبه‌ی ماده که بعد تأثیر و تأثر از آن خلطی حاصل گردد که جزو بدن تواند شد و با اندک کیفیت و مزاجی باشد غالب بر کیفیت و مزاج اصلی بدن و تغییر مائی در بدن نماید به کیفیت خود از کیفیات اربعه ماند؛ مانند خَس (کاهو) و ما ء الشعیر و خیار و کدو و هندوانه و انگور، خرفه، بابونه، چغندر، شلغم، ماش، نخود، لوبیا.

دوای غذایی:

آن است که تأثیر آن در بدن به کیفیت و ماده هر دو باشد یا غلبه کیفیت و بدن را متغیر سازد به تغیر مائی و ثانیاً بدن در آن تصرف نماید و از آن خلط بسیار کمی

[١]. عقیلی، محمد حسین ،١١٩٨ هجری قمری.