کمیته‌ متخصصین تشخیص مواد اعتیادآور که وابسته به کمیسیون بهداشت جهانی است، در سال ١٩٥٠ تعریف نسبتاً کاملی از اعتیاد ارائه نمود و تا حدودی مقبولیّت جهانی دارد.

و براساس آن اعتیاد به مواد مخدر "مسمومیّت حاد یا مزمنی است که مضر به حال شخص و اجتماع می‌باشد و زائیده‌ی مصرف داروئی طبیعی یا صنعتی به شمار می‌رود " و خصوصیات این حالت عبارتند از:

١.وجود یک تمنا و احتیاج به ادامه استعمال دارو و به دست آوردن به هر طریق که ممکن است.

٢.وجود یک علاقه‌ی شدید یا یک گرایش به ازدیاد میزان مصرف دارو.

٣.یک وابستگی روانی یا جسمی به آثار داروهای اعتیادآور، بدین صورت که وقتی دارو به معتاد نرسد، اثرات روانی و جسمی که به آثار قطع دارو مرسوم است در وی ظاهر می‌گردد.[١]

نظریه جامعه‌شناسان درباره اعتیاد

در تبیین علل گرایش اعتیاد، جامعه‌شناسان بیشتر برای علل «اجتماعی» اهمیت قائلند و معتقدند که اعتیاد، یک رفتار اجتماعی محسوب می‌شود.

فرد در برخوردهای اجتماعی با گروه هایی مواجه می‌شود که به استعمال

[١] . رک: راه های پیشگیری از اعتیاد، ص٨ ؛ آسیب‌شناسی اجتماعی و جامعه‌شناسی انحرافات، ص١٤٧ به بعد ؛ روانشناسی و مسائل نوجوانان و جوانان، ص٦٩ .