اعتیاد[١] و عادت ؛ در لغت در مفهومی یکسان و به معنای خو گرفتن به چیز یا امری است که به عقیده‌ی بوعلی سینا «نتیجه‌ی تکرار یک عمل در زمان های نزدیک به هم است».

به طور کلی می‌توان از اعتیاد در مفهوم تخصصی چنین تعریفی ارائه داد:

وابستگی جسمی و روانی که انسان با هر درجه و شدت به یک ماده خارجی بخصوص مواد مخدر یا الکل پیدا می‌کند، به گونه‌ای که ترک آن به آسانی قابل تحمّل نباشد.

امّا در جامعه ما اصطلاحاً اعتیاد، مبتلا شدن به مواد مخدر است و کسی معتاد شناخته می‌شود که مصرف‌کننده مواد مخدر باشد.

در طب جدید به جای کلمه اعتیاد، وابستگی به دارو به کار می‌رود که دارای همان مفهوم ولی دقیق‌تر و صحیح‌تر است.

مفهوم این کلمه این است که انسان بر اثر کاربرد نوعی ماده شیمیایی از نظر جسمی و روانی به آن وابستگی پیدا می‌کند ، به طوری که بر اثر دستیابی به مصرف دارو احساس آرامش و لذت می‌نماید، در حالی که با نرسیدن

[١] . عادت کردن، خوگرفتن و خوگر شدن- فرهنگ معین، ج١، ص٣٠٣؛لغت‌نامه دهخدا، ذیل عنوان اعتیاد .