روايت تلخ بي‌خبري (ماهيت مواد مخدر)
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص

روايت تلخ بي‌خبري (ماهيت مواد مخدر) - مُهری، محمد جواد - الصفحة ١٩٢

از نظر سیاسی هم که مسأله را بررسی کنیم؛ امروزه ایادی استعمار و استکبار به انحاء و انواع مختلف درصدد هستنتد که کشور اسلامی، انقلاب اسلامی و جوان های مسلمان و ملت انقلابی مسلمان ما را صدمه بزنند، ضرر بزنند و از هر راه که بتوانند انقلاب اسلامی، و جامعه را به شکست بکشانند و این یکی از راه هائی است که وقتی هزاران جوان ما مبتلا شدند و همین طور به دیگران سرایت کرد، این بسیار ضربه‌ شکننده‌ای است که استعمار می‌تواند به ما وارد کند و پیداست که این برنامه استعماری است، مواد مخدر از خارج وارد می‌شود، در کشور ما کشت نمی‌شود، ساخته نمی‌شود و با یک برنامه دقیق و حساب شده‌ای، استعمار این برنامه را پیاده می‌کند و جوان های ما را مبتلا می‌کند ،جوان ها باید به هوش باشند، پدرها و مادرها باید به هوش و متوجه باشند و باید در برابر این برنامه اجانب مبارزه کرد، یعنی همه ما باید با این وضع موجود مبارزه کنیم، پدرها، مادرها، اولیای امور و مسئولین مملکت که بحمدالله قدم های مثبت و خوبی در این زمینه برداشته شده و می‌شود، آموزش و پرورش، دانشگاه‌ها و خلاصه همه آن کسانی که می‌توانند مبارزه کنند، هر کس در حد خودش و در توان خودش مبارزه فرهنگی و از سایر طرق باید با این پدیده اجتماعی- سیاسی که واقعاً از طرف دشمنان و استعمار، با آن مواجه هستیم باید مبارزه کنیم.

از نظر اقتصادی مصرف شدن نیروها در راه مبارزه را هم باید حساب کرد، شاید صدها میلیارد باید برای مبارزه و نگهداری معتادان و غیره هزینه کرد تا قدری جلوگیری شود، به نظر می‌آید با توجه به این ابعاد