روايت تلخ بيخبري (ماهيت مواد مخدر) - مُهری، محمد جواد - الصفحة ١٤٢
و انگلستان نیز همین است و در ایران اسلامی هم کم و بیش دیده میشود و غالب دکترهای روانی مدعی هستند دو سوم از امراض روانی از همین جا سرچشمه میگیرد.
این طوری که این ها اخطاریه میدهند، در کتاب های روانی مینویسند، دو سوم از جنونها و ضعف اعصاب، ریشهاش از همین نگرانی، دلهره، سرگردانی و مأیوس از زندگی پیدا میشود، این وضع دنیای امروز است؛
چه باید کرد؟ چه باید گفت؟ یعنی دوای این درد اجتماعی چیست؟
برخی از علمای متخصص در این فن یعنی اطبای روانی میگویند: دوای آن فقط یک چیز و آن هم مذهب و ایمانی راسخ در دل است، همه و همه میگویند ما دوا نداریم.
و ما میگوئیم چاره این درد فقط این است که مردم سروکار با منبر و محراب پیدا کنند، آنجا میگویند سروکار با کلیسا، اینجا میگویند سروکار با مسجد و محراب و قرآن.
قرآن شریف و روایات اهل بیت b میفرمایند:
اگر میخواهی غم نداشته باشی، اگر میخواهی دلهره، اضطراب خاطر، سرگردانی در زندگی و مأیوس از زندگی نباشی، فقط دوا یک چیز است و آن، ایمان، ایمان راسخ در دل.
خداوند متعال میفرماید: اَلا بِذِکْر اللهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ؛
آگاه باشید، تنها با یاد خدا دل ها آرامش مییابد.[١]
[١] . سوره رعد/٢٨ .