٣.خانواده ها بايد با تشريح كامل اعتياد و عوارض مصرف مواد مخدر به فرزندانشان، مشكلات رواني و افسردگي هايي كه پس از اعتياد رخ مي دهد (همچنين عوارضي كه بر زيبايي و ظاهر افراد ايجاد مي شود) به آن ها متذكر شوند و از اين طريق مانع گرايش و كنجكاوي افراد خانواده به سمت اعتياد گردند.

٤.آموزش به خانواده ها در جهت رفع مشكلات رواني فرزندانشان و اهميت قائل شدن به خواسته هاي آن ها.

٥.حمايت از بيماران رواني و توجه به مراكزي مانند بهزيستي، تيمارستان ها و...

٦.توسعه همه جانبه امكانات و مراكز درماني اعتياد از نظر شرايط و علوم روان شناختي.

٧.با تبليغ و گوشزد كردن اين مطلب كه حتي يك مرتبه مصرف كردن مواد مخدر، ممكن است منجر به اعتياد شود، ميل به استفاده از مواد مخدر را، حتي براي يك مرتبه هم در افراد از بين ببرند.

٨.افراد خانواده نبايد در مهماني هايي كه در آن ها به طور تفنّني از مواد مخدر استفاده مي شود، شركت نمايند.

٩.ايجادسرگرمي هاي مثبت و سازنده، براي اينكه افراد به دلايل تفنّني به اعتياد روي نياورند.