٥. زندگی شهرنشینی : این نوع زندگی؛ خود ، موجبات مشکلات طبقاتی، مسکن، تغذیه و... شده که این مشکلات به نوبه‌ی خود زمینه‌های مساعدی جهت گرایش به اعتیاد را فراهم نموده است. اغلب سرپرستان خانواده‌ها مجبورند بیشترین اوقات خود را صرف کار، آن هم در جاهای مختلف نمایند و ضمن خستگی ناشی از کار، قدرت تربیت و سرپرستی فرزندانشان را نخواهند داشت و همین امر در گرایش آنان به اعتیاد مؤثر است.

٦.مهاجرت : تغییر محل زندگی از جایی به جای دیگر باعث می‌شود که فرد با محیط، مشکلات و شرایط جدیدی روبه‌رو شود که با آن بیگانه است در حالی که حمایت های قبلی خانواده و آشنایان خود را نیز از دست داده‌اند.

چنین افرادی اگر توانایی حل مشکلات جدید را نداشته باشد، ممکن است دچار ناراحتی‌های روانی- عصبی شود و یا از افراد بزهکار معتاد برای حل مشکلاتش کمک بگیرد.

٧. طرد شدن از طرف بستگان، دوستان و آشنایان : کسی که دوستان زیادی ندارد و یا اطرافیان حاضر به پذیرش او نیستند، احساس تنهایی می‌کند و در مواقع نیاز از راهنمایی و حمایت دیگران برخوردار نیست.

٨.نداشتن برنامه‌ صحیح برای گذراندن اوقات فراغت: نداشتن برنامه‌ صحیح برای اوقات فراغت کارگران، کارمندان، و سایر؛ و ازدیاد بیکاری نامرئی، سهمی عظیم در اشاعه‌ی اعتیاد دارد.