١٣.سود سرشار سوداگران : قاچاقچیان مواد مخدر که قانون گذار ایرانی، مرگ را برای آنان کیفری مناسب تشخیص داده است ،برای انباشتن کیسه‌ی خود مانع از آن هستند که این بینوایان و معتادان برای رهایی خود به مراکز درمان رو آورند.

امروزه قاچاقچیان در دنیا چنان باندهای مجهز به نیروهای انسانی (پیر و جوان، زن و مرد، عامی و تحصیل‌کرده) و موتوری (هواپیما، کشتی، اتومبیل‌های سواری و باری) و حیوانی (اسب و شتر و قاطر و الاغ) و آزمایشگاه‌های برای توزیع پدید آورده‌اند که ورزیده‌ترین سازمان های پلیسی را به شگفتی در آورده‌اند.

این واقعیت دست کم نمایانگر سود سرشاری است که این دسته از آدم نمایان در نابودی همنوعان خود به دست می‌آورند.

١٤.ضعف سازمان های مبارزه با قاچاق : گرچه در ایران اسلامی، تا به حال هزاران نفر از مأمورین وظیفه‌شناس و متعهّد در راه مبارزه با این جنایتکاران علیه امنیّت و اقتصاد ملی جان خود را از کف داده و به شهادت رسیده‌اند و یا برای همه عمر، علیل و زمین‌گیر شده‌اند، ولی در همه جا و در تمام کشورها همه‌ی مأموران را بدین رفعت و علوّ طبع و عزّت‌نفس نتوان یافت.

مبارزه با قاچاق باید به صورت جهاد ملّی اعلام شود، هر آن کس که با قاچاقچیان تبانی کند یا در این جهاد، وظیفه‌ی ملی خود را نادیده انگارد یا خدای ناکرده از طرف آنان تطمیع گردد، جزء شرکاء و معاونان مقدّمین علیه امنیت ملّی شناخته می‌شود.