روايت تلخ بيخبري (ماهيت مواد مخدر) - مُهری، محمد جواد - الصفحة ١٤٤
باشد، چه دلی استحقاق دارد این که سرگردان و مأیوس از زندگی نباشد؟ در ادامه میفرماید: «اَلّذینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلبِسُوا ایمانَهُم بِظُلمٍ اُولئِکَ لَهُمُ الْاَمنُ وَ هُم مُهْتَدُونَ؛
-آری- آن ها که ایمان آوردند و ایمان خود را با شرک و ستم نیالودند، ایمنی تنها از آن آن هاست و آن ها هدایت یافتگانند»[١].
آن هایی که ایمان عاطفی دارند، آن افرادی که سروکار با خدا و منبر و محراب دارند، آن افرادی که ایمان عاطفی دارند و ایمانشان از گناه بازشان میدارد، اَحَقُّ بِالاِمن هستند، آن ها دلشان امنیّت دارد، آن ها دیگر دلهره و اضطراب خاطر و نگرانی ندارند، مأیوس از زندگی نیستند، از زندگی شاکرند.
چرا که ایمان به خدا نشاط میدهد، ایمان به خداست که فعالیت میدهد، ایمان به خداست که صبر و استقامت و شجاعت میدهد، ایمان به خداست که دلهره و اضطراب خاطر و نگرانی را میبرد.
پدران و مادران !
اگر میخواهید بچههای شما بانشاط باشند، ایمان را در روح آنها زنده کنید، آن ها از نظر دل به خدا اعتقاد پیدا کنند، اعتقاد پیدا کنند به این که هیچ پناهی در این جهان نیست جز خدا .
روایتی از امام مجتبیj هست که فرمود:
«وَ إذا اَرَدَتَ عِزّاً بِلاعَشیرَةٍ وَ هَیبَةً بِلا سُلطانٍ فَاخُرجْ مِنْ ذُلِّ
[١] . همان/٨٢ .